رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٥

معجزنامهء مولاى متّقيان جناب امير المؤمنين و امام المتّقين على - عليه السّلام -

به تندى جمله مانند شراره * هنرمندان جنگاور سواره

به جوشنهاى رخشان چون ستاره * تمام پهلوانانِ دليران

به مردى رستمى هريك به ميدان * به هيبت هر يكى چون شير غرّان

به صورت هريكى خورشيد تابان * به سيرت هريكى جمشيد دوران

به همديگر ز راه دل‌نوازى * كمند [ و ] تير افكندى به بازى

بسى لعبت‌گران ترك تازى * نموده از نشاط سرفرازى

بتان چين و ماچين اسب‌بازى * دليران هريكى چون ماه‌پاره

بر اسب بادپا هريك سواره * چه بر چرخ برين « 1 » فوج ستاره

چه كردند آن جوانان را شماره * هزار آمد صد و هفتاد پاره « 2 »

به هريك ديگرى داده نويدى * كه گويا گشت طالع صبح عيدى

همه يكّه سواران و رشيدى * اگر رستم چنان گردان بديدى

ز هيبت پشت دست خود گزيدى * تدارك كرد چون شاه يگانه

به صد شادى برون « 3 » آمد ز خانه * نشست آن‌گه بر اسب خسروانه

به اسباب [ و ] سپاه بىكرانه * به سوى شاه مردان شد روانه [ b 29 ]

چه لشكر را تمامى در ره انداخت * به خورد و خواب يك ساعت نپرداخت

به روز و شب به كوه و دشت مىتاخت * كه بعد از مدّتى در مكّه جا ساخت

به پابوس شه مردان سرافراخت * بديد از رنگِ رخسار « 4 » [ و ] عبارت

شه چين از شه دين صد بشارت * به خود گفتا همين باشد مروّت ( ! )

پس از تقديم آداب زيارت * چو ديد از سيّد كونين اشارت [ a 30 ]

شه چين [ و ] وزير و جمله لشكر * چو گرديدند شاد از روى حيدر

( 1 ) . چه برخ برين . ( 2 ) . شايد : باره . ( 3 ) . بيرون . ( 4 ) . رنگ و رخسار .