رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٤

معجزنامهء مولاى متّقيان جناب امير المؤمنين و امام المتّقين على - عليه السّلام -

زبان لال است از تقرير حالش * خجل يوسف ز حُسن بىمثالش [ b 27 ]

ملك عاجز ز ادراك جلالش * فلك عكسى ز خورشيد جمالش

نيامد « 1 » در بيان وصف كمالش * فلك از بهر آن نام است قايم

ملك در ذكر آن ماه است دايم * به علم و فضل آن شاه مكرّم

خداوندِ خداوندان عالم * از آن عالم پر از فيض دمادم

به ذكرش خلق عالم صبح تا شام * به فكرش انس و جنّ از خاص [ و ] از عام

به امّيد عطاى او دد و دام * هزاران نام دارد آن نكونام

على باشد ولى مشهور ايّام * سليمان را هراس از حشمت او

خلايق را اميد رحمت او * بود گسترده خوان نعمت او

مشرّف گر شوى در خدمت [ او ] * به كام دل رسى از همّت او

جهان از غم اگر بهر تو تنگ است * اگر محبوب تو اندر فرنگ است [ a 28 ]

اگر درمان دردت زير سنگ است * اگر كام تو در كام نهنگ است

وگر صيد تو در چنگ پلنگ است * مكن زين بيش شاها ديده را تر

مريز از اشك بر رخساره گوهر * كه از فضل خود آن ماه منوّر

به هر جايى كه باشد بحر يا بر * به يك دم آورد پيشت برابر

وزير صادق « 2 » و با عدل [ و ] دين جفت * ز اوصاف شه مردان چنين گفت

غبار غم ز روى شاه چين رُفت * چه سلطان از وزير آن قصّه بشنفت

به‌سان گل ، رخش زين مژده بشكفت * پس آن‌گه گفت آن نيكو پسر را

كه حاضر ساخت گنج سيم [ و ] زر را * گزيد از « 3 » لشكرش اهل نَقَر 95 را

مهيّا كرد « 4 » اسباب سفر را * مسلّح ساخت ارباب هنر را

طلب فرمود شه از هر كناره * جوانانى مثال ماه‌پاره [ b 28 ]

( 1 ) . شايد : نيايد . ( 2 ) . وزير و صادق . ( 3 ) . او . ( 4 ) . كرده .