رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٥

داستان مسلمان شدن رستم داستان به دست امير المؤمنين - عليه السّلام -

بدانست آن شاه شير خداست * سزاوار در شأن او لا فتى است

پس آن‌گه سپهدار ايران سپاه * خراميد آمد درِ بارگاه [ b 17 ]

بشد داخل بارگاه آن دلير * خرامان و خندان به مانند شير

نمودند تعظيم او سروران * ستودندش از هر طرف مهتران

سليمان بگفت اى سرافراز دين * شدى داخل فرقهء مسلمين

خوشا حالت اى رستم پاك‌زاد * كه دوران ندارد چه تو كس به ياد

خوشا حال پيران خوشا حال زال * كه دارند مثل تو صاحب‌كمال

جهان شد به كام تو اى نامدار * مخور بعد از اين غم تو در هيچ‌كار

سپهدار ايران نمود آفرين * كه خالى مباد از تو روى زمين

اساس مجوسى به هم برشكست * پس آن‌گاه بر كرسى زر نشست

سليمان بپرسيد از گير [ و ] دار * كه چون بود رزم تو با آن سوار [ a 18 ]

بدانست رستم كه دارد خبر * سليمان از آن رزم پرشور [ و ] شر

بخنديد در دم به آواز گفت * گل گلشن دينم اكنون شكفت

چه حاجت به نزد تو اى كامران * كه گشتى تو واقف ز كار جهان

روا نيست اى سرور نامدار * به پيش تو تعريف آن كارزار

مرا گفت آن سرور پاك‌دين * كه باشم تو را بندهء كمترين

بفرما كنون آنچه فرمان توست * كه جان من و عهد و پيمان توست

سليمان بفرمود كاى پهلوان * هميشه تو را باد روشن روان

به ايران چه رفتى به خسرو بگو * كه در دهر جز نام نيكو مجو

بگرد از ره و رسم دين مجوس * مكن گوش بر حرف گودرز [ و ] طوس

كه تا نام يا بى به هردو جهان * ستايش كنندت كهان و مهان [ a 19 ]

و گرنه ز ديوان سپاهى گران * فرستم كه تابَش نيارند سران

به‌هم برزنم لشكر و كشورت * چه ايمان نيارى بكوبم سرت

كنم تيره بر ديده‌ات روزگار * ز گودرزيانت برآرم دمار

نماند نشانى ز آتش‌پرست * كنم نارت از پرتو نور پست

پذيرفت رستم همه آنچه گفت * ز ايمان رستم گلِ دين شكفت