رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٣

داستان مسلمان شدن رستم داستان به دست امير المؤمنين - عليه السّلام -

كمرگاه رستم گرفت و ربود * بينداختش سوى چرخ كبود

شد از ديده‌ها اين جهانش نهان * ز اعجاز شاهانشه انس و جان

روايت كند رستم نامدار * چه شد تيره بر چشم او روزگار

شنيدم ز بالا خروش ملك * كه در ذكر بودند به فوق فلك

زمين و زمان پيش من تيره شد * جهان در جهان پيش من خيره شد

بشستم ز جان دست بىجان شدم * ميان هوا زار و نالان شدم [ a 15 ]

كه ديدم يكى گفت اى نامدار * چه خواهى از اين غم شوى رستگار

ز بالا نمايى چه عزم نشيب * ز روى ادب نه « 1 » ز روى فريب

رسى چون به نزديك آن شهسوار * بگو يا على تا شوى رستگار

ز چرخت بگيرد امير كبير * بزن بوسه بر مقدم آن امير

بياموز از وى تو آيين دين * كه باشد « 2 » به فردوس بالانشين

چه بشنيدم اين نكته را من ز گوش * ز تن رفت جان و ز سر رفت هوش

ز گردون نمودم چه عزم نشيب * دل و جانم از ترس شد بىنهيب

ز لطف جناب جهان‌آفرين * چه نزديك گشتم به روى زمين

بديدم ستاده همان شهسوار * خروشيدم و گفتم اى نامدار

بزرگان كسى را كه بالا برند * به وى از ره قهر و كين ننگرند

به چرخم رساندى مزن بر زمين * كه رسم بزرگان نباشد چنين [ b 15 ]

اگر جسم من نقش بندد به خاك * شوم از براى تو اندوهناك 292

چه برداشتى بر زمينم مزن * مروّت بود شيوهء بو الحسن

منم رستم اى پهلوان جهان * امان يا على الامان الامان

چه بشنيد بر دست شير خدا * گرفتش چه مرغى ورا در هوا [ a 16 ]

سبك بر زمين كوه را جاى داد * در لطف و احسان به رويش گشاد

تهمتن به صد احترام و ادب * ببوسيد قدمهاى شاه عرب ( ! ) « 3 »

ولىّ خدا گفت اى نامدار * به دين اندر آ تا شوى رستگار

( 1 ) . « نى » وزن را كامل‌تر مىكند . ( 2 ) . شايد : باشى . ( 3 ) . مصراع ايراد وزنى دارد . شايد : ببوسيد اقدام شاه عرب .