رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ٩

داستان مسلمان شدن رستم داستان به دست امير المؤمنين - عليه السّلام -

بيفتاد آن ديو مدهوش شد « 1 » * ز يك ضرب ، عفريت بىهوش شد

پس از ساعتى هوشش آمد به سر * چه روباه ماده « 2 » شد آن ديو نر [ b 10 ]

به قهر و غضب چون يل پيلتن * به كرسى نشست اندر آن انجمن

سخن گفت بسيار و پاسخ شنيد * شدند نرّه‌ديوان ز جان نااميد 183

سليمان ز رستم تعجّب بماند * جهان‌آفرين را نهانى بخواند

به آصف نگه كرد كاى نامدار * بود قوّت رستم از كردگار

چپ و راست ديوان تمامى به خشم * به رستم نگه كرد از زير چشم

كسى را نبد « 3 » جرئت دم‌زدن * نياراستى ديده برهم زدن

به نرمى سليمان در آن بارگاه * سخن گفت با پهلوان سپاه

پس آن‌گاه مجلس بياراستند * كشيدند خوانى كه مىخواستند

ز خوردن چه پرداخت گرديد راست * ز سالار مجلس 189 بسى عذر خواست

بيامد به نزديك ياران خويش * سخن گفت با نامداران خويش

كه فردا چه خورشيد گردد بلند * به بازوى مردم « 4 » درآرم كمند

بگيرم دو دست سليمان به زور * فرودآرم او را ز تخت بلور [ a 11 ]

به ديوان كنم روز روشن سياه * بساط سليمانى [ و ] بارگاه

به ايران برم تاج و تخت و سپاه * به كام دل شاه ايران سپاه ( ! )

دليران از آن گفته خندان شدند * به زير لب او را ثناخوان شدند

در اين گفتگو بود ايرانيان * كه خور گشت در چاه مغرب نهان

بخوابيد در دم جهان‌پهلوان * كواكب نمودار شد ز آسمان

چه خورشيد از شب‌روى بازگشت * به ايرانيان بخت دم‌ساز گشت

سر پهلوان اندر آمد به خواب * به رفتن دلش بود اندر شتاب

بفرمود تا رخش را زير زين * درآرند گردان ايران‌زمين

جهان‌پهلوان رستم تيزچنگ * بگفت و بپوشيد اسباب جنگ

عمودى به قرپوس زين استوار * نمود آن تهمتن چه سام سوار

( 1 ) . شايد : بيفتاد آن ديو و مدهوش شد . ( 2 ) . باده . ( 3 ) . نبود . ( 4 ) . شايد : مردى .