رستم نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣

داستان مسلمان شدن رستم داستان به دست امير المؤمنين - عليه السّلام -

دگر « 1 » آن غريب بيابان طوس * كه عرش آمده بر درش پاىبوس

مكان مروّت سپهر سخا * شه دين علىّ بن موسى الرّضا

تقى بعدِ او سرفراز جهان * نقى هادىِ جملهء انس و جان

حسن بعدِ او صاحب خيل [ و ] جيش * سرافراز و سالار اهل قريش

پس از وى فروزنده شمع دين * هدايت‌كنِ خلق روى زمين

منوّركنِ ديدهء مؤمنان * شه صاحب الامر صاحب زمان [ b 2 ]

چه آيد به رجعت به كف ذو الفقار * ز اعداى دين او برآرد دمار

زند سكّهء سرورى چون به زر * دهد رونق دين اثنا عشر

كند پاك از كفر روى زمين * نماند كسى زنده از مشركين

در آن روز اصحاب گردند جمع * چه پروانه‌هايند بر گرد شمع

براهيم بن مالك 47 نامدار * برآرند « 2 » از جمله اعدا دمار

يكى از غلامان درگاه او * بود در جهان رستم جنگجو

درودى كه او را نباشد حساب * بر او باد و بر جمله جدّ و باب

بده ساقى آن مى كه در راه دين * چه نوشم شوم داخل مسلمين

بده ساقى آن مى كه هوش آورد * دل مردهء ما به جوش آورد

بده ساقى آن باده كو جان دهد * نويدى به آتش‌پرستان دهد

كه آرايش بزم مستان مى است * شفاى دل دردمندان مى است

بيا ساقى آن مى كه فصل بهار * گلستان دين را كنم لاله‌زار [ a 3 ]

به من ده كه از لطف شاه رسل * كنم . . . . « 3 » و دامان خود پر ز گل

به من ده كه از مهر شير خدا * حق و باطل از هم نمايم جدا

بده ساقى آن بادهء حيدرى * كه نوشم شود ديو از من برى

بده ساقى آن مى كه رستم‌صفت * چه نوشم شوم صاحب معرفت

بيا ساقى آن مى كه از رنگ او * گل سرخ دين يافته رنگ [ و ] رو

بده مى كه از مهر هشت و چهار * نه گودرز مانم نه اسفنديار

( 1 ) . ديگر . ( 2 ) . « برآرنده » نيز مناسب مىنمايد . ( 3 ) . در عكس نسخه ناخواناست . ظاهرا : جيب .