دستور الوزاره ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥

باب هشتم

*

( 35 ) ما يصلح . . . :

آنچه به مولا شايسته و درخور است ، براى بنده ناروا و حرام است !

* ( 36 ) دقنوس ؟

با مراجعه به تاريخ فلسفه ( ويل دورانت ، ترجمهء زرياب خويى ) ، سير حكمت در اروپا ، و تاريخ فلسفهء در جهان اسلامى ( حنا الفاخورى ، ترجمه عبد المحمد آيتى ) به حكيمى با اين نام يا مانند آن برنخوردم .

* ( 37 ) ثأطة مدّت بماء :

گلى است سرشته به آبى .

ثأطه : گل سرشته را گويند ، و عجم گويد : اى دوست گل سرشته را آبى بس ، و ديگرى گفته :

بود سرمست را خوابى كفايت * گل نم ديده را آبى كفايت

( نفايس الفنون - ج 1 ، ص 194 )

منتهى الارب ، ذيل كلمهء « ثأط » مثل را آورده و افزوده كه « در حق كسى گفته مىشود كه نادانى او شديد باشد . » نيز ر ك مجمع الامثال ج 1 ص 210 .

* ( 38 ) الهدايا . . . :

هديّه‌ها ، حكم رزق خدا را دارند ، پس به هركس تحفه‌اى هديه دهند بايد كه بپذيرد .

* ( 39 ) اللّه رؤف بعباده . . . :

خداوند به بندگان خود بسيار بخشنده است .

صورت درست عبارت كه بخشى است از آيه 30 - آل عمران ، چنين است : اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ .

* ( 40 ) - و للّه درّ القائل . . . :

خداوند خير دهاد به آنكه گفته :

هديه‌هايى كه بعضى از مردم ، به بعضى مىدهد ، در دلها پيوند و محبت ايجاد مىكند و در ضمير مردم بذر عشق و دوستى مىكارد و بخشش و نعمت را جلب مىكند .

* ( 41 ) انّ هذه القلوب . . . :

دلهاى آدمى ، خسته مىشوند مانند آنچه تن‌ها خسته مىشوند ، پس [ براى بنشاط آوردن دلها ] به آنها نوباوه‌هاى حكمت و دانش ، تحفه بدهيد . حديث است كه به همين صورت در ص 656 ترك الاطناب آمده .

* ( 42 ) فالهدايا ولايا القلوب :

هديّه‌ها جامه و پوشش و پشماگند دلهاست .

* ( 43 ) اهدوا الينا . . . :

براى ما طرفه‌هاى دانش‌تان را اهدا كنيد .