دستور الوزاره ( فارسى ) — الصفحة ٢١٧

باب هفتم

باب هفتم

باب هفتم

*

( 1 ) السّلطان . . . :

معنى حديث چنين است : سلطان سايهء خداست در زمين كه ستم رسيدگان به وى گرد آيند . . .

ص 162 - ترك الاطناب .

در جامع الصغير ، ج 2 ، ص 28 ، صورت كامل حديث چنين آمده :

السلطان ظلّ اللّه فى الارض يأوى اليه كلّ مظلوم من عباده ، فان عدل كان له الاجر و كان على الرّعية الشكر . و ان جار او ظلم كان عليه الوزر و كان على الرّعية الصبر . ( هرچند اين حديث در متون تاريخى و عرفانى مكرّر آمده ، دور نيست كه مجعول و موضوع باشد )

* ( 2 ) فالعدل جنّة . . . :

دادگرى سپرى است نگهدارنده [ از بلاها ] و بهشتى است باقى .

* ( 3 ) اصلح وزيرك . . . :

وزيرت را نيكو انتخاب كن ، كه اوست كه ترا به سوى آتش مىكشاند يا به بهشت .

* ( 4 ) اختيار وقت . . . :

فرصت مناسب براى اظهار نياز را شناختن و برگزيدن ، از نشانه‌هاى خوشبختى است .

* ( 5 ) ربيع بن يونس :

[ ابو الفضل ربيع بن يونس بن محمد بن ابى فروه . . . مردى بزرگ و فصيح و زيرك و كاردان و كارگزار و عاقل بود و در محاسبات ديوانى در غايت بصارت . ( وزير منصور بود ) .

و چون منصور نماند ، مهدى وزارت خويش به ابو عبد اللّه معاويه بن يسار داد . . . و ربيع را صحابت فرمود و چون خلافت به هادى رسيد ربيع را به زهر يك شب بكشت ] . ص 120 - 118 تجارب السلف . بدين ترتيب صاحب دستور الوزارة كه نوشته [ ربيع بن يونس كه وزير مروان بن محمد بود ] اشتباه محض است .