دستور الوزاره ( فارسى ) — الصفحة ١٨٢

باب پنجم

باب پنجم

باب پنجم

*

( 1 ) إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ . . . :

آن [ نامه ] از سليمان است و آن [ چنين آغاز مىشود ] بنام خداوند بخشندهء مهربان است .

( آيه 30 - نمل )

* ( 2 ) خَلَقَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ :

[ خداوند ] شب را و روز را بيافريد .

بخشى است از آيهء 33 - انبياء .

* ( 3 )

بها ليل منهم . . . :

مردانى شجاع ، از آن جمله است : جعفر ، و برادرش على ، و باز از آنهاست احمد برگزيده .

اين بيت كه از شواهد نحوى است بر اينكه در مورد واو عاطفه ميان معطوف و معطوف - عليه تقدّم فضلى منظور نيست ، و مؤلف نيز علاوه بر استشهاد از اين بيت پيشتر آمدن « سليمان » از نام « اللّه » در آيهء اول و تقدّم « ليل » بر « نهار » را نيز دليل مىآورد بر تقديم « اوسط » بر « اعلى » .

* ( 4 ) كن عالما . . . :

يا بايد عالم و دانشمند باشى يا دانش‌آموز ، يا دوستدار اين دو گروه . براى تفصيل ، به توضيح * ( 5 ) رجوع شود .

* ( 5 ) النّاس عالم . . . :

مردمان يا دانشمند هستند ، يا دانشپژوه و يا دوستدار اين دو ، و ديگران فرومايگان‌اند .

نزديك به اين عبارت از حضرت على ( ع ) آمده كه : الناس ثلاثة : عالم ربّانى ، متعلّم على سبيل نجاة و همج رعاع ، اتباع كلّ ناعق يميلون مع كلّ ريح . . . ( ر ك قوت القلوب ، ج 1 ، ص 272 ) ذيل : فى الثنائيات الصادره عن على عليه السلام . نيز ر ك مقتبس الاثر ج 7 ص 80 .