دستور الوزاره ( فارسى ) — الصفحة ١٦٦
باب چهارم
*
( 83 ) العبّاس بن محمّد :
اين شخص در « اعلام زركلى » چنين معرفى شده :
ابو الفضل الهاشمى ( 121 - 186 ) : العباس بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس : برادر منصور و سفّاح بوده . منصور او را والى دمشق و بلاد شام كرد . و در روزگار رشيد ، حكمران « جزيره » شد . از طرف منصور مأمور جنگ با روم گرديد . بارها خانهء خدا را حجّ كرد . در بغداد درگذشت . از مردان بزرگوار زمان خودش بود . محلّهء « عباسيّه » در غرب بغداد منسوب به اوست كه خود نيز در آنجا به خاك سپرده شده - ( ج 4 ، ص 39 ) بدين ترتيب نوشته صاحب دستور الوزارة كه او را « وزير رشيد » معرفى مىكند ، درست نمىنمايد .
* ( 84 ) انّما درهمك . . . :
براستى كه ، تو داراى درهم و شمشير هستى [ يا حكومت در دست تو عبارت از پول و شمشير تست ] پس كشت كن با پول و درهمت براى كسى كه شكرگزار تو باشد ( محبت خود را در دل زيردستان و ارادتمندانت به كار ) و با شمشيرت درو كن و گردن بزن كسانى را كه ناسپاس تواند .
* ( 85 ) الصّبر . . . :
صبر و بردبارى نسبت به انجام حقوق توانگرى سخت‌تر است از صبر بر رنج نادارى .
* ( 86 ) حسن بن سهل :
- بن عبد اللّه سرخسى ، كاتب و خطيب فصيح ، وزير مأمون عباسى ، و پدر پوران ، زوجهء مأمون بود ، و شعرا در مدح او قصيده‌ها دارند . در پايان عمر به مرض سويداء گرفتار و ديوانه شد و او را زنجير كردند و در خراسان به سال 203 ق . درگذشت .
( وفيات الاعيان ، به نقل دهخدا )
* ( 87 ) مرحبا به من . . . :
خوش‌آمد باد بر كسى كه براى آمدن به نزد ما ، خود ما را وسيله قرار داده .
* ( 88 ) انّ الكريم . . . :
براستى كه مرد بزرگوار و سخاوتمند براى رسيدن به بزرگى ، هر حيله ، به كار مىبرد .
مصراعى است از متنبّى و صدر آن چنين است :
لطّفت رايك فى و صلى و تكرمتى .
* ( 89 ) لا يصلح . . . :
صدر و بالاى مجلس ، تنها ، درخور فراخ سينه‌هاى دريادل است .
اين عبارت در ص 100 الاعجاز و الايجاز بدين‌گونه آمده :
لا يصلح للصدر الّا واسع الصّدر .