دستور الوزاره ( فارسى ) — الصفحة ١٦١

باب چهارم

( ص 105 ) و نيز در كتاب « تحفه » تصحيح دانش‌پژوه - ص 51 - هم‌چنين است .

*

( 47 ) فسقط فى يده :

خطا كرد و در حيرت ماند و پشيمان گشت . ( متن اللغة )

* ( 48 ) فتّ فى عضده ( - و فى ساعده ) :

ناتوان گرديد و متحيّر شد . ( متن اللغة )

* ( 49 ) مصائب قوم . . . :

مصيبتها و گرفتاريهاى قومى ، پيش قوم ديگر فايده و سود محسوب مىشود . مصراعى است از متنبّى شاعر عرب ، و صدر بيت چنين است :

بذا قضت الايّام ما بين اهلها .

از قصيدهء معروفى كه در مدح « سيف الدوله » گفته با مطلع :

عواذل ذات الخال فىّ حواسد * و انّ ضجيع الخود منّى لماجد

و ابو الفضل بيهقى در مورد اين قصيده است كه گفته : « تا در جهان سخن تازىست آن مدروس نگردد »

ص 494 ، تاريخ بيهقى ، تصحيح فيّاض - دانشگاه فردوسى .

* ( 50 ) و اذا اتاك . . . :

چون امر مقدّر به سوى تو آيد ، و تو از آن بگريزى ، [ هر سو روى ] به سمت بلاى مقدّر روى خواهى كرد .

بيت از « ابن الرومى » است و در ص 101 « تمثيل و محاضره » ثعالبى آمده ، فقط به جاى « و هربت » ، « ففررت » ضبط شده .

* ( 51 ) المؤمنون عند شروطهم :

مؤمنان بر سر پيمان خودند .

اين حديث در ص 22 الاعجاز و الايجاز و ص 27 تمثيل و محاضره به همين صورت آمده امّا در صحيح بخارى ، كتاب الاجارة ج 3 ، ص 92 : المسلمون . . . آمده .

* ( 52 ) من حفر . . . :

هركس چاهى بر سر راه برادرش بكند ، خود در آن فرو افتد .

ر ك ص 1741 ، امثال و حكم دهخدا ، در رسالة العليه ( ص 215 ) عبارت منسوب به پيغمبر اكرم آمده : قال النبى ( ص ) .

* ( 53 ) اصفر ذى . . . :

دينار و درم ، زرد دورويى است مانند منافقان ، كه آدمى را همواره براى ارتكاب اعمالى كه خشم خدا را سبب مىشود فرا مىخواند .

اين بيت از مقامه ديناريّه از مقامات حريرى است ، الّا اينكه مصراع دوم بيت اول و