ترجمه رساله اضحويه ( فارسي ) — الصفحة ٢٧

[ پيشگفتار ابن سينا ] « 1 » رسالهء أضحويه در امر معاد

به نام خداوند مهربان بخشاينده سپاس خداى را كه آفريدگار جهانيان است ، و درود بر محمد و همهء خاندان او .

آنگاه : اين رساله‌اى است از شيخ الرئيس ابو على سينا در امر معاد كه براى ابو بكر بن محمد نوشته ، و نام أضحويّة بر آن نهاده است ؛ و گويد : خداى بزرگ انوار دانش را در دو جهان نثار روان « الشيخ الامين » بگرداند ، و جانش را از آلودگيهاى طبيعت پاكيزه فرمايد . عمرى آن چنان دراز دهدش كه براى رسيدن به سعادت حقيقى بسنده باشد . و چون به كارى از كارهاى هر دو سراى روى آورد ، يا از آن پرهيز كند ، كامياب گردد .

و خداى مرا يارى دهد تا حقوق نيكيهاى فراوانش را تلافى كنم ، و حق تعليم بسيار وى را به گونه‌اى نيكوتر و سزاوارتر بگزارم .

اين حقشناسى به پاس بهره‌هايى است كه مرا از دانش او نصيب شده است . سزاوارترين و شايسته‌ترين سپاس آن است كه از وى به نيكى ياد كنم ، و درود فراوان نثارش نمايم .

( 1 ) . متن عربى اين پيشگفتار در آغاز همهء نسخه‌هاى خطى برجاى ماندهء از رسالهء اضحويه - كه من ديده‌ام - موجود است ؛ ولى مترجم پر مايه و بىنام و نشان نسخهء فارسى - به علل ناپيدا - از برگردانيدن آن به فارسى چشم پوشيده است . چون مطالب اين بخش از يك سو نمايشگر شكوهء دل دردمند ابن سينا است از جور نامردميهاى زمانش ، و از سوى ديگر خوى حقشناسى و فروتنى وى را در پيشگاه استادش جلوه‌گر مىسازد ، ترجمهء آن را براى خويشتن سعادتى شمردم ، و براى اين متن كهن فارسى تكمله‌اى . - حسين خديوجم