روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٨٤٦

ذيل واژه‌نامه

مجاديح : جمع مجدح ( بر خلاف قياس ) ، بارانها

مجثم : محل نشستن پرنده ، و به طور كلّى به معناى « لانه ، آشيانه » به كار رفته است .

صص 67 ، 380

مجرّه : بند ، قيد .

محدّق : تيز نگرنده ، آنكه چشم از كسى يا چيزى برندارد .

مصصوص : تراشيده ، قيچى شده ، بريده . « . . . به وجود ايشان . . . شوارب اعدا محصوص » يعنى وجود آنها باعث تراشيده شدن سبيل دشمنان مىشود و به اصطلاح دشمنان را زبون مىكند .

محصوف : به معناى « خردمند ، شريف » به كار رفته است .

محول : قحط ، خشكسالى . ص 30 ، 480

مخالب جوارح : چنگالهاى پرندگان شكارى .

مختلعه : اين واژه بايد اصطلاحى نجومى باشد ، با آنكه چند ساعتى صرف جستجو در التفهيم كردم نيافتم .

مخلص منافثت : در صفحهء 376 نبود و ظاهرا يعنى حاصل گفتگو .

مدارع : جمع مدرعه ، جبّه‌ها ، تن‌پوشها . به معناى مطلق « جامه » به كار رفته است .

مذرّب : تيز ( صفت زبان است ) .

مذق : آميختن شراب يا شير به آب ، مجازا غش ، فريبكارى .

مراست : جنگ‌آزمودگى ، ورزيدگى در جنگ .

مراعى : جمع مرعى ، عنايات ، توجّهات . ص 428

مرافل : جمع مرفل به معناى « جاى خراميدن » است . و در اينجا به معناى محافل و مجالس به كار رفته است .

مراقب : جمع مرقب و مرقبه به معناى « جاى بلند و مشرف به اطراف » است ، و در اينجا به معناى جايگاه‌هاى بلند به كار رفته است .

مراقى علا : در صفحهء 135 نبود و قاعدتا به معناى « نردبانهاى بلندى و بلندپايگى » است .

مرتسم : فرمانبردار . ص 512