روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٨٤١

ذيل واژه‌نامه

صبوت : به معناى « خامى و نادانى دوران جوانى » هم هست .

صحيفهء امتهان : نامهء خوارى .

صداى صدود : زنگار اعراض و رويگردانى .

صدق قطا : راستگويى مرغ سنگ‌خوار . قطا در راستگويى مثل است . در امثال عربى آمده است « هو اصدق من القطا »

صفع و رفع : صفع به معناى سيلى زدن است رفع به معناى شكايت كردن . صفع و رفع را در اينجا به معناى « دعوا و مرافعه » مىتوان گفت .

صهوت : ترك ( اسب ) 362 ( شمارهء صفحه غلط بود )

صيقل تهذّب : تشبيه صريح است يعنى تهذيب يافتن پاك شدن ، به صيقل تشبيه شده است . جملهء « صوادم دهر او را صيقل تهذّب داد » يعنى حوادث روزگار همچون صيقلى او را پاك و مهذّب كرد .

ضافى : سرشار .

ضرم : شدّت ، حرارت ، آتش .

ضفو : فراخى « صفو مدارع دولت » يعنى « فراخى جامه‌هاى دولت » .

ضواحى : جمع ضاحيه ، نواحى ، اطراف ، حومه . صص 67 ، 407 .

ضير : زيان ، آسيب ، شر .

ضيف : در صفحهء 435 نبود . به هرحال اگر همين واژه باشد ضيف يعنى مهمان .

طيّب النّفس : آسوده‌دل ، آسوده خاطر .

ظلامه : ستم ، ستمگرى .

ظلمات ثلاث : تاريكيهاى سه‌گانه ، كنايه از تاريكى مشيمه و بطن و رحم است .

عايم : شمارهء صفحه ندارد .

عفارت : ظاهرا غازى ملطيوى اين واژه را همچون مصدر ثلاثى مجرّد به معناى « بر خاك افتادن ، در خاك غلتيدن ، خاكسار شدن ، ذايل شدن ، خوار شدن » به كار برده است نه « خبث و پليدى » .

علوان : ؟ در صفحه 237 نيافتم شايد همان علون است كه خود به عنوان مدخل آمده است ؟