روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٨٣٤

ذيل واژه‌نامه

تأبين : ستايش شخص درگذشته ، ( در مجلس ترحيم او ) .

تبذّل : خفيف شدن ، خوارى .

تجوّر : اين واژه را به معناى « تجرّء » دليرى ، بيباكى ، تهوّر به كار برده است . 84 ، 434

تحرير غرض : بيان مقصود .

تحفّز : آمادهء كارى شدن ، تصميم ، عزم .

تخوّن : خيانت ، پيمان شكنى .

تدنّق : خسّت ، بخل ، مجازا به معنى فرومايگى .

تذرّب : تيزفهمى ، تيزبينى .

تذريح : به زهر آغشتن ، در اينجا مجازا به معنى تلخ كردن ، منغّص كردن آمده است .

تراكل : به يك‌ديگر لگد زدن ، لگدپرانى ، و در اينجا مراد مطلق « تجاوز دست‌اندازى ، تعدّى » است .

تركّب كدّ : تحمّل سختى .

تركيب مصادقت : واژهء « تركيب » در اينجا به معناى « چهارچوب ، بنياد ، شالوده » و غيره به كار رفته است . « تركيب مصادقت » يعنى چهارچوب يا بنياد دوستى .

تروّغ : غلتيدن ستور در خاك ، امّا به معناى مداهنه و نرمش به كار رفته است .

ترويل : نيك بماليدن نان به روغن ، امّا به معناى رفاه و تنعّم به كار رفته است .

تزعزع : جنبيدن و تكان خوردن ( در اثر وزش باد شديد ) ، به شدّت تكان خوردن ، متزّلزل شدن . « تزعزع وقار » يعنى تزلزل وقار و بيم از ميان رفتن آن .

تسرّب : به معناى « عزيمت » به كار رفته است .

تشمّر : آماده شدن ، آستين بالا زدن ، اقدام كردن .

تصميم : به مورد اجرا گذاشتن ، عملى كردن . « تصميم عزيمت » يعنى عمل كردن تصميم ، اجراى تصميم .

تضعضع : ناتوانى ، تزلزل .

تطريق بيان : كوبيدن و هموار ساختن راه سخن ، سخن‌آورى ، سخن‌پردازى .