روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧٩٩
واژه‌نامه
عتمه : تاريكى شب 24
عثار : لغزيدن 251
عثار : مهلكه 159 ، 244
عثرات : جمع عثرت ، لغزشها 65
عثور : آگاهى يافتن ، هشيارى ، اطلاع 73 ، 323 ، 376 ، 389
عج : برداشتن آواز و بانگ كردن 253
عجر : آنچه از احوال آشكار يا پنهان ، عيبها 85 ، 96 ، 317
عجر و بجر : ياد كردن عيوب و تمامى ظاهر و باطن كسى 85 ، 96 ، 317 ، 402
عجم : دندان فروبردن 411
عدّت عقبى : لوازم جهان ديگر 143
عدّت مناظره : ساز و برگ گفت‌وگو ، لوازم مباحثه 186
عدد : جمع عدّت ، ساز و برگها 108 ، 371
عدل : اندازه و حد اعتدال
عدوّ الدّ : دشمن ستيزه‌گر 148
عدوان : ستم كردن ، بيداد كردن 5 ، 14 ، 65 ، 456
عدو : دويدن 437
عديل : هم كجاوه ، دو كس كه هر دو جانب يك كجاوه نشينند ، هر يكى عديل ديگرى است ، مجازا همدم ، همنشين 480
عذار مشكين : موى سياه رسته بر محاذى گوش 482
عذب : روان ، سليس 406
عذرا : بكر ، دوشيزه 209
عذل : نكوهش كردن 235
عذوبت : خوش و گوارا بودن 21 ، 63
عذوبت لهجت : مطبوع بودن گفتار 344
عذوبت : گوارايى 366 ، 452
عراضه : رهاورد 284
عرانين : جمع عرنين ، سرداران ، بزرگان 456
عرانين حضرت : سرداران پيشگاه ، برگزيدگان درگاه 118 ، 363
عرانين دولت : بزرگان حكومت 375
عرايس : عروسان 288 ، 314
عرس : عروسى ، نكاح 331
عرض : امكانات 371
عرض : لشكر 371
عرض عزيز : آبروى گرامى 41
عرض عزيز : ذات ارجمند 55 ، 68 ، 278
عرض لشكر : سان ديدن سپاه 120 ، 383
عرض معايب : نشان دادن عيبها 71
عرف : بوى خوش 366 ، 379
عرف : نيكويى ، جوانمردى 379
عرفان طالع : شناخت منطقة البروج كه در نحوست و سعادت مولود اثر دارد ، 358
عرفان مآثر : حق‌شناسى در برابر كارهاى نيك 31
عرفان نفس : خودشناسى 245
عرقد : ديو خار 485
عرقوب : نام مردى كه به وعدهء دروغ مثل است ، 509
عرك : گوشمالى دادن 98 ، 394
عروج : برآمدن ، به بلندى رفتن 199 ، 401
عروهء ايذا : دستاويز آزار دادن 132
عروهء تعبّد : دستاويز بندگى 91
عرين : بيشه ، نىزار 320 ، 326
عزايم : جمع عزيمت ، افسونها 167
عزايم : آهنگها ، اراده‌هاى قوى 391
عزوم : جمع عزم 250
عسر : سختى ، دشوارى 14 ، 79 ، 395
عسس : گزمه ، شبگرد ، اين واژه جمع عاس است ولى در فارسى به معنى مفرد استعمال شود ، 383
عسف : از راه بگشتن 451
عسى و لعلّ : بوكه ، بود كه ، اميد كه باشد 168
عصبه : عصابه ، دستار 43