روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧٩٨

واژه‌نامه

طروق : پيش آمدن ، فرود آمدن 337

طغات ( سلك ) : جمع طاغى ، 7

طغام : فرومايه ، سفله 12 ، 14

طغراى رغادت : فرمان خوشى 485

طلاح : تباهى ، فساد 27 ، 89

طلاسه : لته‌اى كه جهت پاك كردن نوشته‌هاى لوح از آن استفاده مىشد ، 257

طلايع : جمع طليعه ، مقدّمهء سپاه 175 ، 384

طلايع شيب : پيشقراولان پيرى ، كنايه از نخستين موهاى سفيد 15

طلبات ( انوار . . . ) : درخواستها ، خواستها 363

طلق ( نسيم . . . ) : درد زادن 231

طلل ( نقش . . . ) : نشان خانهء ويران 233

طموس : ناپديد شدن 428

طنين : آواز 22

طوارق : حادثه‌ها 43 ، 62 ، 370 ، 458

طواغيت : جمع طاغوت ، بت‌ها 23

طوالع : جمع طالع ، اقبال‌ها 487

طود شامخ : كوه بلند 167

طوع و طبع : ميل و رغبت 109 ، 467

طول : فزونى ، توانايى 491

طويّت ( خلوص . . . ) : نيّت ، ضمير 33 ، 47

طهارت ارومت : پاكى اصل 394

طيب اعراق : پاكى رگها ، پاكى گوهر و اصل 301 ، 434

طيّب النفس : خوش طبع 84

طيف ( زيارت . . . ) : خيال ، پيكر خيالى ، شبح 154

« ظ » ظالف : زاهد ، پارسا 48

ظلام : تاريكى 15 ، 159 ، 306 ، 326

ظلام : تاريكى ، تيرگى 15

ظلامه : ستمگران ، 94

ظلّ ظليل : سايه كه دايم ماند ، سايهء تمام و كمال 315 ، 450

ظلف : خلوص و پاكى نفس ، تقوا 31 ، 38 ، 165 ، 234 ، 412

ظلمات : جمع ظلمت ، تاريكيها 82

ظلمات ثلاث : تاريكيهاى سه گانه ( علقه ، مضغه و عظام ) 12

ظلمهء فسقه : ستمگران تباهكار 94

ظلّ وارف : سايهء گسترده و كشيده 391

ظليم : بسيار ستمگر 97

ظما : تشنگى 87 ، 147 ، 303 ، 384

« ع » عاتى : متكبّر 385 ، 454

عاتى غابى : متكبّر بيخرد و نادان 385

عادى : ستمكار 82

عارى : برهنه ، عريان 412

عاصف : سخت ، تند 491

عاضد : يارىكننده 24

عاضه : مار كه گزيده‌اش در حال بميرد ، جادوگر 469

عالى الرّاى : آنكه رأى او ثاقب باشد ، 508

عامد : قصدكننده ، آنكه كارى از روى قصد انجام دهد ، 453

عاهات : سختيها و آفتها 179 ، 228

عاهات بقا : آفتهاى زيستن 156

عاهات كذب : آفتهاى دروغ 228

عايم : شناور

عبارت عذب : شيوهء بيان خوش 69 ، 449

عبارت مشذّب : بيان پوست باز كرده 512

عبارت منقّح : انشاى اصلاح شده 268

عبوس : ترشرويى 383

عبهر : نرگس 227

عبيد : جمع عبد ، بندگان 157

عتبه : آستانه 220 ، 465