روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧٧٥

واژه‌نامه

به اسعاف رساندن : برآوردن ، روا كردن حاجت 39 ، 181

به حسب قايل : به بزرگوارى گوينده 41

به حكم : به طريق 177

به صغو گرويدن : ميل كردن ، مايل شدن 56

به مجرد تخمين : به صرف گمان بردن 423

به مكانت روان داشتن : به منزلت روان دانستن 33

به نجح رسانيدن : روا كردن حاجت ، كامياب كردن 16 ، 96

بهيج : خوب ، نيكو 511

به يك جاى : در يك زمان 131

بهيمى ( قوّت . . . ) : منسوب به بهيمه ، حيوانى 13

بىتجشّم : بدون رنج بر خود نهادن 11

بىتحاشى : بدون تن زدن ، بدون خوددارى كردن 171

بىحفاظ : بىعار 98

بيدر : خرمن ( جو ، گندم ) 211

بيضهء بلد : كنايه از يگانه و مهتر شهر كه به او روى آورند و نظر او خواهند و در شرف يگانه است ، 487

بين العزلين ( ؟ ) بين العذلين : نكوهش 349

« پ » پاى در دامن كشيدن : ساكن نشستن 353

پرداختن : ساختن ، ترتيب دادن 39

پرواى تقوّل : فرصت سخن فرابافتن 434

پس : مخفّف پسر 90

پول : پل ، جسر 515

پيش‌آور : پيشه‌ور ، اهل حرفه 131

پيشه : بازيچه‌اى گلى كه چون در آن مىدمند آوايى برمىآيد ، نىلبك شبانان 207

پيشه‌كار : پيشه‌ور 478

پى كردن : دور كردن

« ت » تأبّد : جاودانگى 134

تأبّد مملكت : جاودانگى كشور 352

تأبين : عيب كردن كسى در روى او 19

تأثل : بنياد داشتن 299

تارّث : شر انگيختن 143 ، 261 ، 425 ، 453

تأسيت فوات : اندوه نمودن در نيستى كسى 489

تأصّل : اصل گرفتن 299

تأفّف : اف كردن 406

تألّب : جمع شدن ، گرد آوردن 144 ، 350 ، 356

تألّف : دمساز شدن ، دل به دست آوردن 54 ، 56 ، 324

تألّف آرا : دمساز شدن انديشه‌ها 228

تأميل ( بر قدر . . . ) : آرزو دادن 499

تأنّف : عار و ننگ داشتن 54

تأنّق : در كارى نيكو نگريستن تا خوب انجام شود ، 36 ، 44

تأنيب : سرزنش كردن ، ملامت كردن 28 ، 70 ، 494

تاهّب : مهيّا و آماده شدن براى كارى 16 ، 142

تأييد ايادى : نيرو دادن دستياران 466

تباريح : تعب‌ها 255 ، 430

تباين محال : اختلاف و تفاوت محلها 89

تبجيل : بزرگ داشتن 301

تبختر : خراميدن 325

تبدّد : پراگنده شدن 36 ، 317

تبذّل : درباختن و نگاه داشتن چيزى را 68 ، 80

تبذير : باد دستى ، فراخ روى 36 ، 61

تبرّج : خويشتن برآراستن 148 ، 472