روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٣

فهرست نسخه بدلهاى روضة العقول

س 5 :

L

: اختيار كند خصوصا چون ؛ « خصوصا » از قلم افتاده . ص 477 ، س 6 :

P

:

بايد كرد كه مخاوف اقطار . ص 477 ، س 7 :

L

: مفاحم اقطار را . ص 477 ، س 17 :

L

: برايشان بسته دارى . ص 477 ، س 21 :

P

: فضايل را طالب و چون سپاهى .

ص 477 ، س 23 :

L

: مكانت او را مكافتى ارزانى دارى . ص 478 ، س 9 :

L , P

: . . .

مخافة ماجنا . ص 478 ، س 10 :

P

: شرف منافثت كرامت فرمودى . ص 478 ، س 15 :

P

: همچنان ولايت معمور شد . ص 478 ، س 20 :

L

: بر سياست كليّات عالم عارف باشد . ص 479 ، س 1 :

L

: ششم كه خرج او بر دخل ؛ « كدخدايى » را از قلم انداخته كاتب . ص 479 ، س 20 :

P

: منكوب طوارق سماوى و مكروب بوايق فلكى . ص 479 ، س 3 :

P

: عبارت : « اعراض نمايد پس . . . وزير را جزويات » را در حاشيه كاتب بازنوشته . ص 482 ، س 4 :

L

: « كه مدت » را فاقد است ؛

P

: بر حاشيهء اين نسخه تركيبى آمده كه بتقريب : « تا نه بس » خوانده مىشود ؛ و بىوجه نيست .

ص 482 ، س 5 :

P

: ملك سعيد و ايراست . ص 482 ، س 6 :

L

: به صاعقهء يوم الظلمه ( ؟ ) گرفتار آمده . ص 482 ، س 12 :

L

: ايام را قوّت مىفزود . ص 482 ، س 14 :

P

: سمن و لالا مىرويانيد . ص 483 ، س 15 :

P

: از اين جهان منقطع شده .

ص 483 ، س 15 و 16 :

L

: ظاهر است كه ملك عالم ؛ « ظاهر است » از قلم افتاده ص 484 ، س 3 :

L

: در دنيا به اهانت ملهوف . ص 485 ، س 9 :

L

: خلود عزّ عنفوان بهاى من . ص 486 ، س 3 :

L

: و تحصيل آلات كه متضمّن ؛ « آلات » ساقط شده .

ص 486 ، س 10 :

P

: و تحصين اخلاق . ص 486 ، س 22 :

L

: هر پادشاه كه قباى همّت . ص 486 ، س 24 :

L

: عبارت درون [ ] از نسخهء

L

ساقط شده . ص 487 ، س 1 :

L

: عبارت درون [ ] از نسخهء حاضر افتاده . ص 487 ، س 3 و 4 :

L

: عبارت :

« بها حاصل آمد و آن بها ( ابها ) . . . و نه از فور » را كاتب در حاشيه بازنوشته است .

ص 487 ، س 12 :

L

: فان اطعمت . ص 489 ، س 3 و 4 :

P

: مستوحش خاطر و مرتمض ضمير شدند . ص 489 ، س 5 و 6 :

P

: عبارت : « شرط تحيّت به جاى . . .

بگشاد و با وى » را در حاشيه كاتب بازنوشته . ص 489 ، س 24 :

P

: مخالفت قاعده روا دارى . ص 490 ، س 7 :

L

: صعوبت ملالت دنيا . ص 490 ، س 13 :

L

: نزديك اين عابد اخقاق ؛ « ورع » نانوشته مانده . ص 490 ،

L

: فلان زاهد داند كرد ؛ « زاهد » از قلم افتاده . ص 490 ، س 24 :

P

: عبارت : « به تألّب لشكر مثال . . . پس با زاهد » را