روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٠

فهرست نسخه بدلهاى روضة العقول

نوشته‌اند . ص 442 ، س 2 :

L

: و دثار عارى بود ؛ « لطف » از قلم افتاده . ص 442 ، س 8 :

L

: اريحه بها به مشام تو . ص 442 ، س 23 :

L

: به راى عزيز و انديشهء خطير .

ص 443 ، س 3 :

L

: ايرا گفت استنباى آن ؛ ظاهرا بر روى « گفت » خط كشيده‌اند .

ص 443 ، س 17 :

P

: هرگه كه فلان ستاره . ص 444 ، س 17 :

L , P

: لا تعلم ضيرك الارضاع ؛ هر دو نسخه بتصريح : « ضيرك » دارد ؛ اصلاح از آقاى برگ‌نيسى است .

ص 444 ، س 20 :

L , P

: حكايت ايراد فرمايى ابنيهء يقظت مرصوص شود ؛ نسخهء

L

بتصريح : « ابنيه » آورده ، ولى در نسخهء

P

به گونه‌اى واژه نوشته شده كه « آيينه » خوانده مىشود كه به گمان من وجهى دارد . ص 444 ، س 21 :

P

: « حكايت » را در حاشيه باز نوشته . ص 445 ، س 5 :

L

: غرايب خزانه و اطابت خانه يافتى ص 445 ، س 8 :

P

: مقرون مىخواهد ؛ « مىخواهد » در اين نسخه افتاده . ص 445 ، س 16 :

P

:

شعر ، چنان كه گفته شد هر دو نسخه بر سر شعرهاى تازى : « شعر » مىنويسند و بر سر شعرهاى فارسى : « بيت » ، و اين بار نسخهء

P

: « شعر » آورده . ص 445 ، س 18 :

P

: شرح حال بازداد . ص 445 ، س 18 :

L

: كه هرگاه در افتقاد ؛ كاتب « هرگاه » را از قلم انداخته ، تركيب جمله در نسخهء

P

چنين است : كه هرگاه كه در افتقاد .

ص 446 ، س 2 :

P

: موجب تقتير شد . ص 446 ، س 3 :

P

: مغموس ضور مىدارد .

ص 446 ، س 4 :

L

: فاخته گفت ندانى كه چون خواهى ؛ « فاخته گفت » را از قلم انداخته . ص 446 ، س 20 :

L

: تيرهاى او را معوج ديد . ص 446 ، س 20 :

P

: قصور او معلوم گشت . ص 447 ، س 3 :

P

: زبان در قذع و قذف او گشاد .

ص 447 ، س 11 :

L

: آستين ار ز هيچ . ص 447 ، س 16 :

P

: شعف تودد بايد ؛ « سلاطين » از قلم افتاده . ص 447 ، س 18 :

P

: و از او كار بىوجه . ص 448 ، س 5 :

P

: ملوك باشند كه مرد منبسط را . ص 448 ، س 9 :

L

: تا از تأكيد سعات و مكر فجره . ص 448 ، س 11 :

L

: كفايت آن شخص از آراى صايب . ص 448 ، س 18 :

P

:

بحث احوال و فحص حال را مهم شناسد . ص 449 ، س 8 :

L

: عبارت : « و بعضى باشند كه . . . زبان دوست دارند » در متن نيامده كاتب به خط خود در حاشيه آورده .

ص 449 ، س 20 و 21 :

L

: آنچه در درون [ ] آمده از اين نسخه ساقط است .

ص 450 ، س 7 :

L

: به طريق آن را ممهّد گرداند ؛ « عقل » از قلم افتاده . ص 450 ، س 16 :

L

: و به وقار معروف ؛ « وقار » را از قلم انداخته است كاتب . ص 450 ،