روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٤

فهرست نسخه بدلهاى روضة العقول

نيز پيداست ، ممكن است واژه‌اى در « فسحت » باشد ؟ ص 351 ، س 11 :

L

: از اين اوصاف خالى و سطوت . . . ؛ كاتب « اند » را انداخته . ص 351 ، س 18 :

L

: و ليكن چنان مرد داهى . « كه » را از قلم انداخته . ص 351 ، س 24 :

L

: چنان كه اگر تمامى مطلوب . ص 352 ، س 8 :

P

: به هرحال نبايد كه پادشاه از بازرگان خايف‌تر باشد كه بازرگان . ص 352 ، س 23 :

L

: دفع شرف نكال . ص 353 ، س 1 :

L

: اضطبار جمله نه اختيارى . ص 353 ، س 16 :

P

: مجانست باشند . ص 353 ، س 19 :

P

: چون گرگ را بينند . ص 353 ، س 22 :

L

: ميان گوشت‌خواره و گياه اتحاد ممكن نگردد ؛ « گياه‌خوار » نياورده . ص 354 ، س 24 :

P

: به كارى شرع نمايد ؛ اين چندمين بار است كه نسخهء

P

: « شرع نمودن » به جاى « شروع نمودن » مىآورد . ص 355 ، س 16 :

P

: از يك نوع باشند ؛ نسخهء

P

: از جهت دندانهء سين و نون درست نوشته ، ولى « باشذ » را به نقطهء « دال » به پايان مىآورد ! ص 355 ، س 19 :

L

: به همه صلاح ( ؟ ) با خصم توانند آميخت . ص 355 ، س 19 :

L

: توانند آويخت با همه ؛ « تا » پس از « آويخت » را نياورده . ص 355 ، س 22 :

L

: مختلف و در همه در اضطهاد .

ص 355 ، س 24 :

L

: در دل شاه . ص 357 ، س 7 :

L

: سمعهء ممارست جمله .

ص 358 ، س 8 و 9 :

L

: به شهريارى موسوم بود . ص 358 ، س 14 :

P

: ناخورده سبب قحول ؛ « سبب » از متن افتاده ، ولى كاتب در حاشيه افزوده . ص 359 ، س 7 :

P

: و قدم جاهل به خدمت ص 359 ، س 11 :

P

: شقاوت و سعادت مقدّر است .

ص 359 ، س 12 :

P

: از ادوار افلاك خذلان آمد . ص 359 ، س 15 :

P

: . . . ان اكون جبانا ؛

L

: ان يكون جبانا ، تصحيح از آقاى برگ‌نيسى است . ص 360 ، س 3 :

P

:

اصدار رسل و انفاذ قصّاد ؛

L

: صريحا : انفاد قصّاد ؛ كه اين استعمال تصرّف فارسى زبانان است . ص 360 ، س 7 :

L

: و ايقاع ميان بنديم ؛ « را » ى پس از « ايقاع » را نياورده . ص 360 ، س 10 :

L , P

: يرد بنا الايّام ؛ به اصلاح آقاى برگ‌نيسى : « تؤدّبنا » .

ص 360 ، س 22 :

L , P

: . . . ما اهتديت بجيبه . ص 361 ، س 4 :

P

: خزانه هزينه بايد كرد . ص 361 ، س 15 و 16 :

P

: عبارت : « استخفاف و امتهان خواهد شد . . . به خزى نفس راضى نشود » ، را كاتب در حاشيه بازنويس كرده . ص 362 ، س 8 :

P

:

مصلحت اختيار مىكند . ص 362 ، س 20 :

P

: موجب اطفاى نواير . ص 363 ، س 10 :

P

: حضرت خصم ؛ در اين نسخهء

P

: « خصم » در پايين ، و « حضرت » بر بالا