روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧٢٥

فهرست نسخه بدلهاى روضة العقول

ص 188 ، س 10 :

: هرچه نتيجهء خرد و ثمرهء عقل باشد . ص 188 ، س 12 :

هرچه مخالف مزاج باشد . ص 188 ، س 19 و 20 :

: عبارت : « كه از اضطهاد و خلايق . . . و در حقّ كسى » افتاده است . ص 192 ، س 5 :

: را مشرق و مغرب ص 192 ، س 18 :

: عبارت « سبب ظهور كمال . . . عدل فرمايد يا بعضى » از متن افتاده بوده ، كاتب نسخه در حاشيه نگاشته . ص 193 ، س 4 :

: در آن خلد برين يابد ؛ « عالم » را ندارد .

ص 193 ، س 11 :

: شايد كه ديو ايجاد كند . ص 194 ، س 3 :

: در تقزّع باشى ترا ايمن باشى ترا ايمن كند ( ؟ ) ص 194 ، س 8 :

: عبارت « و اگر ندهند مضطرب نشود و . . . عدم چيز متأسّف نشود » را كاتب نسخه در حاشيه نگاشته . ص 194 ، س 9 :

: مرغوب مملوف نگردد در حاشيه كاتب به « ملهوف » اصلاح كرده به نشانهء « ط » . ص 194 ، س 10 :

: متحفّز شود . ص 194 ، س 12 :

: به تعزير غيرى نجويند ؛

: به تغرير غيرى نجويد . ص 194 ، س 16 :

: مغرس ظعن و مجال حقد نگرداند ؛ كاتب در حاشيه به همان نشان « ط » ، ظعن را به « طعن » به اصطلاح اصلاح كرده . ص 195 ، س 7 :

: از او اضطراب كرد . ص 195 ، س 12 :

: ارباب الباب ؛ « ارباب » را كاتب از قلم انداخته . ص 195 ، س 14 :

: كرامت كناد .

ص 195 ، س 15 : به مشام ايشان رساناد . ص 195 ، س 18 :

: ايزد تعالى هر وفد بىحاصل . ص 195 ، س 19 :

: مأخوذ گرداناد . ص 195 ، س 19 :

: گرفتار كناد .

ص 195 ، س 19 :

: باب داد به .

ص 197 ، س 5 :

: خلاص و مناص وقت ؛ « وقت » را نياورده . ص 197 ، س 5 :

افتراض . ص 197 ، س 16 :

: . . . على غدا . ص 198 ، س 6 :

L , P

: . . . لامنتها . . .

ص 199 ، س 22 :

: صادر گردد تا از آن . ص 201 ، س 3 :

: بيرون آمده باشند .

ص 201 ، س 15 :

: دوم آن‌كه بر ديگران . ص 202 ، س 8 :

L , P

: اقتضاض ابكار ، در هر دو نسخه « اقتضاض » آمده بتصريح . ص 202 ، س 22 :

: مثال عاشق ؛ « مرد » ندارد . ص 203 ، س 24 :

: رعيّت چون سما و . . . ص 204 ، س 14 :

اوميد دارم ص 204 ، س 24 :

: اثبات آن به شنونده . ص 205 ، س 17 :

: محترز مىبود ؛ « محترس » نياورده . ص 206 ، س 16 :

: ازين وسواس . ص 207 ، س 21 :

L , P

: لا تسئلنى و اسئل . . . ص 208 ، س 7 و 8 :

: ايشان تمام شنيده و از . . . او راه