روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧١٤

فهرست نسخه بدلهاى روضة العقول

متعمق » را نياورده است . ص 38 ، س 17 :

: مواثق عهد . ص 38 ، س 20 ، 21 :

عبارت : « آن سوى دريا . . . بگذارند » را نياورده . ص 38 ، س 22 :

: جوانى شريف و شخصى لطيف ديدم . ص 39 ، س 10 :

: وجل نمود ( ؟ ) ص 39 ، س 11 :

: در رزوح من . ص 39 ، س 16 :

: منادات . ص 39 ، س 17 :

: تغلّب طلبد . ص 40 ، س 2 :

: « طلق » ندارد . ص 41 ، س 11 :

: حايل و حاجر . ص 41 ، س 15 :

خلف صالح ص 41 ، س 21 :

: يك وجار نجار ص 42 ، س 1 :

: « اقتضاى » ندارد .

ص 42 ، س 8 :

: در شايد بود امكان . ص 42 ، س 8 :

: « امكان عام بودى » ندارد .

ص 42 ، س 8 :

: « اتكا » به توجيه و بدشوارى خوانده مىشود . ص 43 ، س 11 :

طوارق و بواريق . ص 43 ، س 14 :

: « هرگز » ندارد . ص 43 ، س 17 :

: « معرفت » به جاى « معرّت » . ص 43 ، س 18 :

: هركرا از دوست طاهر ( ؟ ) ص 44 ، س 2 :

زنده فروشم . ص 44 ، س 14 :

: شهريارى رؤف . ص 44 ، س 23 :

: مراد او بنجاح پيوندد . ص 45 ، س 4 :

P , L

: در هر دو نسخه در شعر « محظور » آمده ، اصلاح از آقاى برگ‌نيسى است . ص 45 ، س 17 :

: « چون » نياورده . ص 45 ، س 21 :

: ضرر او به من ، شايد در اصل « ضور » بوده ، و عكس ما پريدگى يافته باشد . ص 45 ، س 22 :

: « متضوّر » هم احيانا « متضرّر » خوانده مىشود . ص 47 ، س 5 :

: « سراير تو » ، « تو » نيامده . ص 47 ، س 8 :

: « شقوت » در اين نسخه ، در پايان سطر آمده ، و احيانا « ت » آن در عكس نيامده ص 47 ، س 12 :

: شرايط اخلاص استقلال ، « اخلاص » نيامده . ص 47 ، س 14 :

: « ما شود » در حاشيه آمده است با علامت افتادگى در متن . ص 47 ، س 20 :

: « بود » را نياورده . ص 47 ، س 20 :

: دستى را كه بريدن آن حالى ميسّر نيست .

ص 47 ، س 24 :

P , L

: « المرء كثير باخيه » ، آقاى برگ‌نيسى بر آن است كه « كبير » درست است ، هرچند در هر دو نسخه « كثير » آمده است . ص 48 ، س 4 :

شخصى را بر خلقى از آن تسلّط دهد . ص 48 ، س 11 :

: قوّت و شكوت .

ص 48 ، س 20 :

: محاربت و مناضبت . ص 49 ، س 10 :

: كه تحقّد و عداوت .

ص 49 ، س 17 :

: بر مجالست مباشرت مىكرد . ص 50 ، س 3 :

: انفراق طبع .

ص 50 ، س 4 :

: فرمود كه او را از حضرت . ص 50 ، س 14 :

: طامع بىدين و تزوّر آن . ص 50 ، س 23 :

: قلّت مال موسم بود . ص 51 ، س 1 :

: تفوّق خويش ،