روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٧١٣

فهرست نسخه بدلهاى روضة العقول

P

: كتاب مبارك را پيش . . .

ص 26 ، س 22 :

L

: « حليت فضيلت » ، « فضيلت » را نياورده نسخهء

L

. ص 27 ، س 20 :

L

: « از وجود » ، « از » نياورده . ص 27 ، س 24 :

P , L

: در هر دو نسخه « تلاح » آورده ، اصلاح از آقاى برگ‌نيسى است . ص 28 ، س 3 :

P

: « خواتم امور مهم » ، « مهم » را نياورده . ص 28 ، س 6 :

L

: « تقذيف و تنفيذ » ( ؟ ) ص 28 ، س 7 :

P

:

نمىانديشند . ص 28 ، س 8 :

P

: « مطاوح و بال » را در حاشيه آورده . ص 28 ، س 8 :

L

: مأخوذ گرداند . ص 28 ، س 9 :

L

: « از نعمت » ، « از » را نياورده . ص 28 ، س 9 :

L

:

« سلطان » ندارد . ص 28 ، س 11 :

P

: غصبهء ضيم . ص 28 ، س 12 :

L

: فنا قايد و عنايت ( ؟ ) ص 28 ، س 12 :

L

: « يسر عديل » نياورده . ص 28 ، س 12 و 13 :

L

: ليالى طلوع « ؟ » ص 29 ، س 6 :

P

: « غيوث جدب بودند » ، « بودند » را ندارد . ص 29 ، س 14 :

L

: « يقظت به ايشان » ، « به ايشان » را نياورده است . ص 30 ، س 2 :

L

: عرض شد . ص 30 ، س 11 :

P

: به جاى « كسى را » « هركرا اولاد » ص 30 ، س 15 :

P

:

مملكت مكتسب ص 31 ، س 11 :

L

: كمامتست ص 31 ، س 12 و 13 :

L

: « و محرض خيرات و مستحت بر مبرات است » ندارد . ص 31 ، س 21 :

L

: تشيّد كنيد .

ص 31 ، س 22 :

L

: سطوت حارس . ص 32 ، س 5 :

P , L

: هر دو نسخه بتصريح :

« فض ، اصلاح از آقاى برگ‌نيسى است . ص 32 ، س 16 :

P

: با مار افتاده . ص 33 ، س 9 :

L

: . . . خندد خصم . ص 33 ، س 19 :

L

: سلك اوليا . ص 33 ، س 20 :

P

: و ديد مرافق . ص 33 ، س 21 :

P

: آن را غنيمت تمام و سعادت مطلق بايد . . . ص 34 ، س 7 :

P , L

: « فضاضت » كه در هر دو نسخه آمده ، آقاى برگ‌نيسى به « فظاظت » گردانيده‌اند . ص 34 ، س 15 :

P

: . . . پوستين وقاى ( ؟ ) ص 34 ، س 18 :

P

: « راحت را » ، نسخهء

L

: « را » نياورده . ص 34 ، س 22 :

L

: مفيد داريد ، « داريد » نيامده در نسخه . ص 36 ، س 13 :

P

: مدّت مديد . ص 36 ، س 22 :

L

: هندستان . ص 37 ، س 1 :

L

: « بازرگانى بود متموّل » ، « بود » ندارد . ص 37 ، س 2 :

P

: و شهامت بكمال .

ص 37 ، س 8 :

P

: « عزيمت » بدشوارى قابل قراءت است . ص 37 ، س 19 :

P

:

« متصاعدو » نيامده . ص 37 ، س 20 :

L

: صريحا « انهار » آورده به جاى « ازهار » ، هرچند قابل توجيه است . ص 37 ، س 20 :

L

: « مدتى ده روز » كاملا شايان توجيه است ، كسرهء اضافه را چنين مىنوشته‌اند : « مدتى ده . . . » ص 37 ، س 22 :

P

: « وفجهء