روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٦٥١

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

از متنبّى .

معنى پيشتر در صفحهء 602 آمده است .

( ص 487 ، س 12 )

و ما النّفس إلّا حيث يجعلها الفتى * فإن أطمعت تاقت و إلّا تسلّت

منسوب به حضرت على ( ع ) .

ترجمه : نفس به همان صورت درمىآيد كه آدمى با آن رفتار مىكند اگر طمعكارش كنند مىخواهد و گرنه انصراف خاطر پيدا مىكند .

( ص 488 ، س 13 )

له نسب عريق فى المخازى * عرفت يقينه من بعد بحث

ترجمه : در بدناميها تبارى كهن دارد ، من حقيقت حال او را پس از جستجو دريافته‌ام .

( ص 489 ، س 13 )

حمدت إلهى إذ هدانى لدينه * فللّه أسعى ما حييت و أشكر

ترجمه : خدا را سپاس گفتم كه مرا به دين خود رهنمون شد ، تا زنده‌ام در راه خدا تلاش مىكنم و او را سپاس مىگويم .

( ص 489 ، س 21 )

إيّاكم و الغلول فإنّ الغلول خزى على صاحبه يوم القيامة .

ترجمه : از خيانت بپرهيزيد ، زيرا خيانت در روز قيامت خيانتكار را رسوا مىكند .

( ص 490 ، س 4 و 5 )

لا تتركنّ الحزم فى شىء تحاذره * فإن سلمت فما للحزم من باس

العجز ذلّ و ما بالحزم من ضرر * و أحزم الحزم سوء الظّنّ بالنّاس

ترجمه : در هرچه از آن بيمناكى جانب احتياط را از دست مده ، اگر به سلامت رستى احتياط عيبى ندارد .

ناتوانى مايهء خوارى است و در احتياط زيانى نيست ، و مؤثرترين احتياط بدگمانى