روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٦٠٥

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

( در مقامات حريرى ، ص 134 ، به كار رفته است ) .

ترجمه : چون به سخن درآيد درست مىگويد و چون از او طلب احسان كنند مىبارد .

( ص 269 ، س 15 )

مطرت سحاب يديك رىّ جوانحى * و حملت شكرك و اصطناعك حاملى

ترجمه : ابر دستهاى تو چندان باريد كه سينه‌ام را سيراب كرد ، من بار سپاس تو را مىبرم و نواخت تو بار مرا مىبرد .

( ص 270 ، س 22 )

أحبب حبيبك هونا ما عسى أن يكون بغيضك يوما ما و أبغض بغيضك هونا ما عسى أن يكون حبيبك يوما ما .

ترجمه : در دوست داشتن دوست خود افراط مكن ، شايد روزى دشمن تو شود ، و در دشمن داشتن دشمن افراط مكن شايد روزى دوست تو شود .

( ص 271 ، س 5 )

إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُهْتَدُونَ .

آيهء 22 ، سورهء زخرف ( 43 ) .

( ص 271 ، س 9 )

الولد الحرّ يقتدى بآبائه الغرّ .

ترجمه : فرزند آزاده به پدران نيك خود تأسّى مىجويد .

( ص 272 ، س 2 و 3 )

كلام المرء بيان فضله و ترجمان عقله .

ترجمه : سخن آدمى گوياى فضل و ترجمان خرد اوست .

( ص 272 ، س 16 )

و ما طلب المعيشة بالتّمنّى * و لكن ألق دلوك فى الدّلاء

از ابو الاسود دؤلى ( جمهرة الأمثال عسكرى ، ج 1 ، ص 74 ) .