روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٦٠٤

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

است .

( ص 266 ، س 15 )

دلّ شعاعك على شمسك .

( در مقامات حريرى ، ص 119 ، به كار رفته است ) .

ترجمه : پرتو تو گوياى خورشيدى است كه تويى .

( ص 266 ، س 18 )

العجول مخطىء و إن ملك .

شتابكار خطاكار است هرچند غلبه يابد .

( ص 267 ، س 6 )

و لم أر فى عيوب النّاس طرّا * كنقص القادرين على التّمام

از متنبّى ( العرف الطيّب فى شرح ديوان ابى الطيّب ، ج 2 ، ص 361 ، شيئا به جاى طرّا ) .

ترجمه : در ميان عيبهاى همهء انسانها ، بزرگ‌ترين عيب نقص كسانى است كه مىتوانند كامل باشند .

( ص 267 ، س 19 )

يحيّى النّاس كلّ غنىّ قوم * و يبخل بالسّلام على الفقير

( جمهرة الأمثال عسكرى ، ج 1 ، ص 218 ) .

ترجمه : مردم به ثروتمند هر قومى سلام مىكنند اما كسى به فقير سلام نمىكند .

( ص 268 ، س 18 )

فإن أحييتنى بقبول قولى * أعيش به و ساعدنى القضاء

ترجمه : اگر با پذيرفتن سخنم مرا زنده كنى ، به همين مايه زندگى مىكنم و تقدير نيز يار من خواهد بود .

( ص 269 ، س 11 )

إذا نطق أصاب و إذا استمطر صاب