روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٩

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

ترجمه : سفر كنيد ، تندرست مىمانيد و توانگر مىشويد .

( ص 253 ، س 5 )

و ما لأمرئ عمّا قضى اللّه مزحل .

ترجمه : آدمى را از تقدير الهى گريزى نيست .

( ص 253 ، س 18 - 21 )

هذا الزّمان مشوم * كما تراه غشوم

الحمق فيه مليح * و العقل غثّ ملوم

از بديع الزّمان ( شرح مقامات بديع الزمان همدانى ، محمد محيى الدّين عبد الحميد ، دار الكتب العلميه ، بيروت 1979 ، ص 109 ، 110 . روايت مصرع آخر چنين آمده است : و العقل عيب و لوم ) .

ترجمه : اين روزگار مايهء نحس است ، چنان‌كه مىبينى ستمگر است .

در آن حماقت نمكين است و عقل بىارزش و نكوهيده .

( ص 254 ، س 5 )

إقبل معاذير من يأتيك معتذرا * إن برّ عندك فيما قال أو فجرا

ترجمه : عذر كسى را كه به عذرخواهى نزد تو مىآيد بپذير ، خواه از نظر تو راست بگويد و خواه دروغ .

( ص 254 ، س 22 )

فلا تكلّف نفس فوق طاقتها * و لا تجود يد إلّا بما تجد

از جعفر بن ابى طالب ( العقد الفريد ابن عبد ربّه ، ج 1 ، ص 70 : ما كلّف اللّه نفسا . . . )

ترجمه : بر هيچ‌كس بيش از توان او نمىتوان تكليف كرد ، و هر دست تنها آنچه را كه دارد مىتواند ببخشد .

( ص 255 ، س 5 )

إذا طابق الكلام نيّة المتكلّم حرّك نيّة السّامع .

ترجمه : چون سخن از دل گوينده برآيد دل شنونده را تكان مىدهد .