روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٥٧٨

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

( ص 198 ، س 2 و 3 )

من بسط يده بالإنعام صارت نعمته على المدام .

آنكه دست به احسان بگشايد نعمتش همواره مىپايد .

( ص 198 ، س 6 و 7 )

له همم لا منتهى لكبارها * و همّته الصّغرى أجلّ من الدّهر

له راحة لو أنّ معشار جودها * على البرّ صار البرّ أندى من البحر

از بكر بن نطاح .

( الكامل مبرّد ، ج 2 ، ص 1032 ) .

ترجمه : او را همّتهايى [ گونه‌گون ] است ، همّتهاى بزرگ او را پايانى نيست ، و همّت كوچكش از روزگار بزرگ‌تر است .

او را دستى است كه اگر يك دهم سخاوت آن بر خشكى مىباريد از دريا پرآب‌تر مىشد .

( ص 198 ، س 15 )

مخضرّة و الغيث ليس بساكب * و مضيئة و اللّيل ليس بمقمر

از بحترى .

( ديوان البحترى ، ج 2 ، ص 1040 ) .

سرسبز است بىآنكه بارانى باريده باشد ، و روشن است حتى در شب بىمهتاب .

( ص 199 ، س 2 )

أقرّ له الأعداء بالفضل عنوة * و معترف من لم يسغه جحود

ترجمه : دشمنان بناگزير به فضل او اقرار كرده‌اند و آنكه نتواند انكار كند اقرار مىكند .

( ص 199 ، س 6 )

تراه عابسا فى كلّ حال * و مبهوتا على مرّ اللّيالى

او را در همه‌حال ترش‌روى مىبينى و شب همه شب بهت‌زده .