روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٦

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

( ص 142 ، س 5 )

الدّنيا قنطرة فاعبروها و لا تعمروها .

ترجمه : دنيا پل است ، از آن گذر كنيد و آبادش مكنيد .

( ص 142 ، س 21 )

فأتمم ما مننت به و أنعم * فما المعروف إلّا بالتّمام

از بحترى ( ديوان البحترى ، ج 3 ، ص 2028 . روايت ديوان متفاوت است .

اما در جمهرة الامثال عسكرى ، ج 1 ، ص 92 عين روايت روضة العقول آمده است ) .

ترجمه : لطف خود را تمام كن و ببخش ، نيكى در گرو تمام كردن است .

( ص 142 ، س 24 )

إنزلى عن الهوى تسلمى و أعرضى عن الدّنيا تغنمى .

از هوس دست بردار تا به سلامت مانى و از دنيا روى بگردان تا كامياب شوى .

( ص 143 ، س 9 و 10 )

إذا أردت أن يكون لك الإلتذاذ بالشّىء فاستعمل أغبابه و إذا أردت العتق من رقّه فانهمك فيه .

اگر مىخواهى از چيزى لذّت ببرى گهگاه به آن بپرداز و اگر مىخواهى از اسارت چيزى رها شوى در آن غرق شو .

( ص 144 ، س 2 )

صورت رايج اين مثل با فعل مفرد است : أرض من العشب بالخوصة : از علف به يك برگ راضى باش . معادل كاچى به ز هيچى .

( ص 144 ، س 10 )

الأخذ سرّيط و القضاء ضرّيط .

( جمهرة الامثال عسكرى ، ج 1 ، ص 170 ) .

در مورد قرض است و به معناى « گرفتن به آسانى و پس دادن به سختى » است .