روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٤

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

ترجمه : كسى كه زبان شيرين داشته باشد دوستانش فراوان مىشوند .

( ص 136 ، س 6 )

أمرض قلبى طول هجرانها * فديتها لو شاء لم يمرض

درازى هجران او دلم را بيمار كرده است - فدايش شوم - دلم اگر مىخواست مىتوانست بيمار نشود !

( ص 136 ، س 14 )

و ما ماضى الشّباب بمستردّ * و ما يوم يمرّ بمستعاد

از متنبّى ( العرب الطيّب فى شرح ديوان ابى الطيّب ، ج 1 ، ص 209 )

ترجمه : نه جوانى سپرى شده را پس مىتوان گرفت و نه روزى را كه مىگذرد باز مىتوان يافت .

( ص 138 ، س 5 )

من ملك نفسه أطاعه من دونها .

ترجمه : هركه خود را به زير فرمان آورد فرودستان از وى فرمان مىبرند .

( ص 138 ، س 18 )

بعد اللّتيّا و الّتى .

از امثال كهن عربى است و به معناى « پس از فراز و نشيب بسيار » ، « پس از تحمل سختيهاى خرد و كلان » . در متن حاضر در معنايى قريب به « پس از جستجوى بسيار » به كار رفته است .

( ص 139 ، س 1 )

و ليس يعرف كنه الوصل صاحبه * حتّى يغادى ببين او بهجران

از ابو تمّام ( ديوان ابى تمام ، ص 287 . در ديوان به جاى ببين ، بنأى آمده است )

ترجمه : عمق وصال را آنكه در وصال است درنمىيابد مگر آنگاه كه جدايى يا هجران غافلگيرش كند .