روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٥٥٣

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

اميد دروغ و حرص مدام و هوس دلكش .

( ص 70 ، س آخر )

من لم يعظه الدّهر لم ينفعه ما * راح به الواعظ يوما أو غدا

از مقصورهء ابن دريد ؛ ( ديوان ابن دريد ، ص 131 ) .

معادل :

هركه نامخت از گذشت روزگار * هيچ ناموزد ز هيچ آموزگار

( ص 71 ، س 3 و 4 )

لا تصحب الاشرار . . . معنى اين عبارت در صفحهء 534 آمده .

( ص 71 ، س 18 )

تقوم فى الرّقاب لك الأيادى * هى الأطواق و النّاس الحمام

اين بيت از متنبّى است اما روايت مصرع نخست آن ديوان چنين است : « أقامت فى الرّقاب له أياد » ( العرف الطيّب فى شرح ديوان ابى الطيّب ، ج 1 ، ص 235 ) .

ترجمه : الطاف تو چنان بر گردن مردمان حلقه زده است كه طوق بر گردن كبوتران طوقدار .

( ص 72 ، س 23 )

فمن حوى العلم ثمّ ضيّعه * ببذله لا لأهله ظلمه

ترجمه : آن‌كس كه دانش را فراگيرد و سپس با گذاشتن آن در اختيار نااهل بر بادش دهد ، به دانش ستم كرده است .

( ص 73 ، س 24 )

فالمسك نفّاح بكلّ مدينة * و الدّر نفّاق بكلّ مكان

ترجمه : مشك در هر شهر كه باشد مىبويد و در در همه‌جا بازارى گرم دارد .

( ص 74 ، س 9 و 10 )

زرتنى بعد أن رغبت بودّى * ألزم النّفس شكرهنّ دهورا

فلك الفضل إن أزر أو تزرنى * فلك الفضل زائرا أو مزورا

ترجمه : پس از آنكه خواهان دوستى من شدى به ديدارم آمدى ، از اين بابت خود را تا روزگاران موظف به سپاسگزارى مىدانم .