روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٣

تعليقات و حواشى معانى اشعار و عبارات تازى

ترجمه : ستايشى كه بيابانها را بپوشاند ( يا ستايشى به پهناى بيابانها ) و سپاسى كه شبهاى تار از آن روشن شوند .

[ يادداشت : در قطعه‌اى كه هانرى ماسه از روضة العقول به چاپ رسانده است ( ص 9 ) واژهء « الدّآدى » به غلط « الدّواوى » خوانده شده است . ]

( ص 33 ، س 4 )

جزاء مقبّل الإست الضّراط .

از مثلهاى عربى مولّد ( مجمع الامثال ميدانى ، تحقيق ابو الفضل ابراهيم ، دار الجيل ، بيروت 1987 ، ج 1 ، ص 340 ) .

ترجمه : نشيمن بوس را پاداش گوز است .

( ص 33 ، س 17 )

لا تحتقرنّ صغيرا يحتمل الزّيادة .

ترجمه : چيزهاى كوچكى را كه ممكن است بزرگ شوند كوچك مشمار .

( ص 33 ، س 24 )

و بيننا لو رعيتم ذاك معرفة * إنّ المعارف فى أهل النّهى ذمم .

از متنبّى ( العرف الطيّب فى شرح ديوان ابى الطيّب ، ج 2 ، ص 122 ) .

ترجمه : ميان ما - اگر حرمت آن را پاس مىداشتيد - آشنايى پديد آمده است .

آشناييها نزد خردمندان همچون عهد و پيمان به شمار مىآيند .

( ص 34 ، س 10 )

وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ .

از آيهء 159 ، سورهء آل عمران .

( ص 34 ، س 16 )

لا تكن حلوا فتسترط و لا مرّا فتلفظ .

از مثلهاى عربى كهن است كه با روايتهاى متفاوت نقل شده است ( از جمله در مجمع الامثال ميدانى ، ج 3 ، ص 187 ) .