روضة العقول ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨

حكايت

حركات او مقصور . نباهت خويش به رفاهت رعايا شناخته ، و سنا در اسناى عقلا دانسته ، و مزارع صنايع بر فضلا وقف كرده و او را مصوّر شده كه : من بسط يده بالإنعام صارت نعمته على المدام . هزل از جدّ او مهزول شده و عقل او را از كم آزارى عقال نهاده .

شعر

له همم لا منتهى لكبارها * و همّته الصّغرى أجلّ من الدّهر

له راحة لو أنّ معشار جودها * على البرّ صار البرّ أندى من البحر

بيت

ز ابر اكرام او به هر جايى * گشته سيراب مرغزار امل

كرده از لطف راى صايب او * كان احسان خداى عزّ و جلّ

با اين وراعت و براعت ، در بيابانى پادشاهى داشت كه از مساحت فضاى آن افكار عاجز بود و از ادراك اقطار آن ، خواطر قاصر . ينابيع آن محسود كوثر شده ، و اشجار او را طوبى مظلّه ساخته .

شعر

مخضرّة و الغيث ليس بساكب * و مضيئة و اللّيل ليس بمقمر

بيت

ساحتش بوده رشكِ خُلد برين * و اندرو از شكوفه حور العين

لاله را دايه اندرو صرصر * عود گل را شده صبا مجمر

و در خدمت آن شير دو روباه بودند : يكى را نام دادمه بود ، و آن ديگر را داستان . [

a

107 ] امّا دادمه مغرور بود و به هزل مسرور ، و از حليت تجارب عاطل و از كار عواقب غافل . و داستان از كفايت منخرط سلك دورانديشى و موصوف به صفت راست‌پيشى .