خوابگزارى و التحبير في علم التعبير ( فارسى ) — الصفحة ١١٦
[ باب سى و پنجم ] [ اندر تأويل مرده و گور ]
و خفتن مرده دليل راحت وى بود .
و اگر بيند كه با مرده‌اى در يك جامه خواب خفته بود دليل درازى عمر بود .
و اگر بيند كه مرده چيزى به وى داد خبرى يابد از جانبى كه اميد نداشته باشد . [ 28 الف ]
و اگر بيند كه چيزى از وى بستد آن نه محمود باشد و دليل نقصان مال و گران شدن آن چيز باشد .
و اگر آن چيز اندر تأويل به غم بازگردد بيننده از غم فرج يابد .
و اگر بيند كه مرده وى را بزد گناهى كند .
و اگر بيند كه وى مرده را بزد آن قوت دين بيننده بود ، و گفته‌اند دينى ازان مرده بگزارد .
و گفته‌اند اگر بيند كه با مرده صحبت كرد اندر گور ، زنا كند .
و اگر بيند كه مرده را اندر زمين همى كشند مالى حرام كسب كند .
و اگر بيند كه وى را در كفن پيچيده بودند گفته‌اند ربا خورد .
و چون بيند كه سروپاى وى از كفن بيرون بود آن دليل نقصان دين وى بود .
و گفته‌اند هرچندان كفن از قد وى درازتر باشد وى از توبه دور تر باشد ، و هرچند ناقص‌تر باشد آن به توبه نزديك‌تر بود .
و اگر بيند كه مرده بود و بوى خوش بر وى همىكردند وى را ذكر خير كنند .
و اگر بيند كه وى را بر نعش نهاده بودند رفعت يابد ، و گفته‌اند با شخصى دوستى كند از بهر حق قال اللّه تعالى : « إِخْواناً عَلى [ 28 ب ] سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ » .