خوابگزارى و التحبير في علم التعبير ( فارسى ) — الصفحة ٩١
باب هفدهم اندر ديدن آتش و شمع و چراغ و آنچ بدان تعلق دارد از افروختن آتش و هيزم و فحم و رماد و مانند آن النار
رنجى نرسيد - اگر بيننده از صلحا باشد دلالت كند بر صدق و يقين وى و بر قربت حق سبحانه ، قال اللّه تعالى : « قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ » .
و اگر بيننده نه [ 10 الف ] از صلحا باشد قربت . . . . گردد .
و اگر بيند كه آتشى افرو [ خت ] . . . . دلالت كند كه وى اندر طلب رزقى يا ريا [ ست ] . . . . آن چيز بر مقدار تمام شدن آن مقصود باشد كه در خواب ديده بود .
و اگر بيند كه در ميان قومى آتش افروخت در ميان مردم جنگ و خصومت پديد كند .
و هر آتش كه دليل خير باشد هر چند كه روشنايى آن زيادت‌تر و دود آن كمتر آن خير زياده باشد .
و هر آتش كه دليل شرّ باشد هر چند كه دود و ظلمت و غلبهء آن بيشتر باشد آن شرّ نيز سخت‌تر باشد .
و اگر بيند كه آتشى باريك يا دود از سر وى بيرون آمد بيمار شود از جهت سرسام .
و اگر بيند كه جمرهء « 1 » آتش از ميان آتش برگرفت از جهت پادشاه مالى حرام يابد .
و اگر بيند كه آتش همى خورد يا آتش در شكم وى ريختند مال يتيم خورد به ظلم ، قال اللّه تعالى : « إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً » .
( 1 ) - اصل : حمره .