خوابگزارى و التحبير في علم التعبير ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٩

باب رؤية الطحّان اندر ديدن آسيابان

پزشك مردى بود دانا و عالم اندر علم دين ، بدان دليل كه بيمار اندر تأويل كسى بود كه دينش تباه بود .

طبيب آن بود كه بيمار را علاج كند . و فقيه آن كه دين تباه را نيكو گرداند .

تأويل ايشان سخنان بود و جنگ از بهر روزى ، و هرچه آتش را اندران فعل بود گفتار باشد خاصّه نان و بريان كه ميان آن [ و ] آتش هيچ حجاب نبود .

آسيابان كه از بهر خويش آرد همىكند مردى بود كه از بهر روزى خويش كار كند و رنج برد ، و بود كه مهترى يا كدخداى بود .

پس اگر آسيابان مرد پير بود مردم آن خانه را نيك بود و روزيشان فراخ بود و آن روزى ازيشان گشته نشود تا ايشان زنده باشند .

و اگر آسيابان برنا بود كمتر ازين باشد .