خوابگزارى و التحبير في علم التعبير ( فارسى ) — الصفحة ١١٨

باب رؤية التّيس اندر ديدن فحل بز

اگر بيند كه بر چوب تكيه زده بود او بدانچ جويد برسد به يارى ديگرى ، و واجب چنان كند كه آن كس كه يارى كند او را دين تباه بود .

فحل بز مردى بود بزرگ اندر كار خويش ، و لكن شريف نبود .

پس اگر بيند كه او تيسى را بكشت نه از جهت گوش ، او پيروزى ياود بر مردى چنين كه ياد كرديم .

پس اگر بيند كه او را پوست بكند يا بر وى نشست يا بر وى مالك گشت اين همه بر آن تأويل بود كه تأويل كشتن ، ولك « 1 » كشتن شريف‌تر بود .

و حكم موى تيس همچنان باشد كه حكم پشم كبش .

( 1 ) - ( - وليك )