دستور الأعقاب ( فارسى ) — الصفحة ١٨٥

[ ذيل دستور الاعقاب « 1 » ]

حضرت شاه به شير سياه ملقب . حيف و ستم در طبيعتش چنان مركوز و مدغم كه عدل در ميزان حساب و فصاحت در امّ الكتاب . بر آن نواحى مالك رقاب و حكمران آمد . به صحّت رسيد كه هرشب بر سبيل التزام سيصد نفر از عواتق و صبايا تسليم بايستى ، به حكم الظلم يزيل النعم ، قهرمان سخط خداوندى جعفر قلى خان كرشادلو را كه از خانه قديم ساقط و از زندگانى اجداد امجاد فاقد گشته بود ، دويم باره امداد داد . او مردى است به مخايل شهامت و فروسيّت آزموده و يگانه و در مراسم پيكار و كارزار ثانى رستم و اسفنديار :

فتى سيفه امضى من الموت حده * و لا شىء امضى من عزماته

عنان پنج مرد افكن گرز دار * به گيتى چو او كس نديده سوار

هنگام ستيز و آويز خصم اگر سيل دمان است گردآسا از عرصهء هستيش برانگيزد به وقت نبرد ، مرد اگر فريدون و ناپلئون است نابود آيد با گروهى از تركان ايل و تركان دلير ، همه پلنگان پى و نهنگان خشمناك :

ز مادر مگر جنگ را زاده‌اند * پى كينه چون نيزه استاده‌اند

قوم اذا ليسوا الدروع تخالهم * صمّ الجلا مد فى غدير المآء

متدرّبين الى القراع تفيأوا * اظلّ الرماح لكلّ يوم لقاء

چون بر سربى « 1 » از قطاة فوجى از عقاب و بر جمعى از عصات آيتى از عذاب درآميختند به سان ثعبان مجروح بر جارح يا گرگان جايع بر رمه از نعاج ضجاج :

( 1 ) . سرب : دسته‌اى از پرندگان در حال پرواز .