دستور الأعقاب ( فارسى ) — الصفحة ١٧٣

[ اختتام را به سخنان چند كه حكيمان گفته‌اند و . . . ]

زود خشم و خشن سخن نباشيد كه دل‌ها از شما بگردد .

انكار كس مكن تا در دلها عزيز شوى .

متواضع و نرم سخن باش تا بر همه كس مألوف و مأنوس گردى .

شرمگين و محجوب مباش كه در كار خود مانده شوى .

در محافل و انجمن حاضر سخن باش كه نعم الناصر الجواب الحاضر .

مردمان را به دست و زبان ايذا مرسان ، رأس العقل بعد الايمان « 1 » باللّه مداراة الناس .

خوارى كه به عزّت رسد به چشم حقارت منگر كه عزّت داده خدايى است ، با خدادادگان ستيزه مكن .

قدر خلايق را على قدر مراتبهم نگاهدار تا قدرت به جاى ماند .

به حسن كردار و گفتار از مردم ايمن مباش كه عامه را فطرت به بدخواهى است .

زندگانى با مردم چنان كن كه در ترافع حق ترا باشد .

به جاه و مال فريفته و مغرور مشو كه هردو به حادثه زوال پذيرد .

عدالت و مروّت را سيرت خود ساز .

در ابتلا و حوادث مضطرب مباش و صابرى پيشه كن كه صبر و فرج دو برادرند توأم .

در كارها به عقل و دانش خويش مستظهر مباش . از مردم اعتبار

( 1 ) . در هردو نسخه ايمان ضبط شده است .