دستور الأعقاب ( فارسى ) — الصفحة ١٣٠

[ امّا مقدمات وزارت و رياست و حصول خدمت ملوك و . . . ]

مجاهدات سلطان جلال الدين خوارزمشاهى از سلف و مبارزات لطفعلى خان زند از خلف برهانى لايح و بيانى واضح است .

اگر مقصود به دست و مطلوب حاصل آمد كه نعم المدّعا . دوم توّسل به نزديكان خاص و تشبّه به مخصوصان ايشان همچنانكه در ملك معنى بدون دستگيرى پير به مقصود راه ميسّر نيست . مولوى فرمايد :

با من صنما دل يكدله كن * گر دل ندهم آن‌گه گله كن

مجهول مرو به آغول مرو * زنهار سفر با قافله كن

باز مولوى گويد :

بر تو بس احوال پير راه‌دان * پير را بگزين و عزم راه كن

پير را بگزين كه بىاو اين سفر * هست پر آفت و پر خوف و خطر

گر نباشد سايهء پير اى فضول * بس ترا سرگشته دارد نيك غول

پس از ارتباط و امتزاج جهد كن تا تشبّه به وضع و محاذات ايشان حاصل كنى تا حبّ تو در دل گيرند و وضع تو پسنديده دارند .

ترا به چشم خداوند خويش زينت دهند تا پسنديده افتى و مطبوع واقع شوى به من تشبّه بقوم فهو منهم . بايد به ناملايمات كه از لوازم سيرت ارباب دول است ملول و كوفته خاطر نشوى : اقتنآء المناقب باحتمال المتاعب :

هرچند ز دوست بيشتر بينى ناز * در عرض نياز كوش خاموش مشو