زينت المجالس ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٠

بويه

قايم بود تا وشمگير در محرم سنه 377 از اسب افتاده وفات يافت

بهروز بن وشمگير

بهروز بن وشمگير

بعداز وفات پدر قايم‌مقام شد و در سنه 366 وفات يافت

قابوس بن وشمگير

قابوس بن وشمگير

بعداز برادر در استراباد و جرجان بر سرير سلطنت نشست و ملقب بشمس المعالى و خالهء فخر الدوله بن ركن الدوله در خانهء او بود و دختر قابوس در خانهء فخر الدوله بنابراين فخر الدوله در حين قصد برادران پناه بقابوس برد و قابوس در حمايت او بتقصير از خود راضى نشد و ملك و مال بر سر فخر الدوله كرد ليكن فخر الدوله بعد از آنكه بدولت رسيد بيمروتى پيشه كرده در ملك قابوس تصرف نمود و بالجمله مؤيد - الدوله را تعاقب نموده لشكر بجرجان كشيده قابوس بعداز محاربات با فخر الدوله از وى روگردان شده بخراسان رفتند و پناه بابو العباس حسام الدوله كه از قبل امير نوح حاكم خراسان بود بردند و حسام الدوله بفرمان امير نوح بمعاونت ايشان لشكر بر سر مؤيد الدوله كشيده منهزم بازگشت و چون نوبتى ديگر خواست كه جبر آن كسر كند معزول شده فرصت نيافت و قابوس سيزده سال در آنغربت بسر برده و در آنمدت از جاه‌وعظمت او هيچ كم نشد و همچنان علما و اكابر را رعايت مينمود تا بعداز فخر الدوله در سنه 388 حكومت جرجان بوى رسيد و عاقبت بواسطهء آنكه در سفك الدماء دلير بود امراء از وى متنفر شده ويرا گرفته در قلعهء محبوس ساختند و در سنه 431 بقتل او مبادرت نمودند

ذكر منوچهر بن قابوس

ذكر منوچهر بن قابوس

بفلك المعالى ملقب بوده و او بجهة واقعهء پدر بغايت آزرده‌خاطر بود اما چون اهل حل‌وعقد بر آن اتفاق نموده بودند او را مجال تمرد نمانده بود و بعداز آن با سلطان محمود غزنوى آغاز دوستى كرده خطبه و سكه باسم و لقب وى مزين ساخته دختر سلطانرا بخواست و از قاصدان پدر انتقام كشيده و آخر در سنه 434 وفات يافت

ابو كالنجار بن امير نوشيروان ابن منوچهر

ابو كالنجار بن امير نوشيروان ابن منوچهر

بشرف المعالى ملقب بود وفاتش در سنه 442 واقعشد .

ذكر كاوس بن اسكندر بن قابوس

ذكر كاوس بن اسكندر بن قابوس

كه كاوس‌نامه از مؤلفات اوست بعد از پدر حاكم شده در سنه 464 وفات يافت ليلانشاه آخر آن طبقه است و او در سنهء سبعين و اربعمائه رحلت كرد و قلاع او به تصرف حسن صباح درآمد

گفتار در بيان شمهء از مآثر حالات آل بويه و سلاطين ديالمه

گفتار در بيان شمهء از مآثر حالات آل بويه و سلاطين ديالمه

نسب

بويه

بويه

بر اين موجبست بويه بن فنا خسرو بن تمام بن لوى شبن شرحبيل الاكبر بن شيرانشاه بن فيروز بن سيقول بن