نزهة النواظر در ترجمه معدن الجواهر ( فارسى ) — الصفحة ٢١

باب دوّم در دو خصلت‌هاى مرويه است

چشم ترا شفا بخشد گفت مرا چندان غم آن نيست گفتند مگر چه غمست ترا كه از چشم بالاتر است گفت دو چيز بزرگ كه در پيش دارم و آن بهشت و دوزخست ( 1 ) و نيز گفته‌اند دو چيز زياد مىكند خسارت را يكى گداختن بيمارى است تن را و ديگر اندوه است ظاهرا مرا و اندوه در امر دين و آخرتست و دو چيز است زياد مىكند سيّئات را يكى سركشى و ديگر سخت شادى نمودنست ( 2 ) عابدى را گفتند بچه حالت صبح كردى گفت ما بين دو نعمت رزق موفور و گناه مستور يعنى دو نعمت حقتعالى شامل حال نيست يكى روزى بسيار كه به من عطا فرموده و ديگر پنهان داشتن گناهان نيست از مردم كه مرا رسوا نفرموده ( 3 ) يكى گفته از براى دنيا دو فضيلت است از هر مؤدبى فصيح‌تر و از هر واعظى بليغ‌تر است ( 4 ) يكى از حكماء گفته دو چيز است كه بدن را از رنج و زحمت راحت مىكند يكى راضى شدن بقضاء الهى است و ديگر اعتماد به خدا است در قسمت و نصيب خود يعنى وقتى كه آدمى داراى اين دو صفت شد حرص او كم مىشود از زحمت سعيهاى بسيار در تحصيل دنيا آسوده مىشود چنان كه حضرت سيّد الشّهداء ( ع ) اشاره به اين مطلب فرموده است به اين شعر

و ان تكن الارزاق قسما مقدرا * فقلة حرص المرء في السّعى اجمل

( 5 ) يكى گفته است مرگ بر دو قسمت مرگ بدن و جسد و آن در وقتى است كه روح از او مفارقت كند و ديگر مرگ نفس است و آن وقتى است كه عقل از او مفارقت كند سزاوار است عاقل را دو آئينه براى خود اخذ كند در يكى عيبهاى خود را ببيند و اصلاح كند و در ديگر محاسن و زينت خود را ببيند و زياد كند مترجم گويد كه شايسته و سزاوار است