رساله جوديه ( فارسى ) — الصفحة ٢٤

شيخ الرئيس شرف الملك حجة الحق حسين بن عبد الله بن حسن بن على بن سينا

آنان كه از تمدّن اروپائى مخصوصا قسمت علوم بهره دارند ميدانند كه نام اين دانشمند تا چه اندازه در مغرب زمين بعلوّ قدر مشهور مىباشد و هر كس كه مختصر اطّلاعى از علوم طبّى و طبيعى و فلسفه و حكمت و منطق و امثال آن دارد پى بمقام شامخ اين استاد برده است .

همه ميدانيم كه مقام استاد بالاتر از آن است كه در اطراف آن صحبت شود چرا كه :

اولا راجع بمقام چنين استادى را حق آنست كه استادان فنّ سخنى بگويند و بنده ناچيز با بضاعت مزجات را بدين امر چه كار - امّا چه بايد كرد دل به دريا زدم و در اين راه قدم گذاردم .

ثانيا براى روشن شدن مقام شيخ بايد كتب و رسالات زياد نوشت تا حق وى ادا گردد .

امّا براى ما ايرانيان و مخصوصا اطبّاء ايران شناختن مقام وى در طبّ امرى است كه علم بدان از نظر تعين و تشخّص ملّى بسيار ضرورى مىباشد و مخصوصا آنكه گاهگاهى زمزمه‌هائى دربارهء مليّت اين استاد بزرگ در عالم برخاسته مىشود كه از فلان سرزمين و يا فلان كشور است .

اينك بمناسبت آنكه انجمن آثار ملّى در نظر دارد جشن هزارهء استاد را در سال 1330 هجرى شمسى ( 1951 ميلادى ) بر پا نمايد قبل از آنكه چند كلمه در باب مقام نابغهء بزرگ ايرانى صحبت نمايم بذكر يك دو نكته مبادرت ميورزيم :

بو على سينا طبيب و حكيم بزرگ ايرانى و افتخار كشور ماست و با هزاران چسب و وصله هيچ كس نخواهد توانست وى را به خود بچسباند و وصل نمايد و همانطور كه بعضى اوقات راجع به رازى مطالبى از طرف بعضى ملل در باب ملّيتش بيان مىشود دربارهء بو على سينا هم اين زمزمه