فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

فصل اوّل‌در بيان اصل مذهب صوفيّه

گاه كافر گاه مؤمن گاه ايمان گاه كُفر * گاه ساتر گاه مستورم نميدانم كيم

عاشق ومعشوق وعشق و وصل وهجرم گاه گاه * گاه و اصل گاه مهجورم نميدانم كيم

گاه عزرائيل وميكائيلم وگه جبرئيل * گاه اسرافيل وگه صورم نميدانم كيم

گاه حيّم گاه ميّت گاه تابوت و كفن * گاه سدرم گاه كافورم نميدانم كيم

گه نكيرم گاه منكر گه عقاب وگه ثواب * گاه مدفون در ته گورم نميدانم كيم

گه صراط وخلد وميزان گاه كوثر گه جحيم * گاه محشر گاه محشورم نميدانم كيم

گاه محرم گاه مُحرِم گاه مُجرِم گاه جُرم * گاه غافر گاه مغفورم نميدانم كيم

گاه چون نور على اندر زمين وآسمان * با همه نزديكم ودورم نميدانم كيم « 1 »

ونيز گفته :

من درّ تاج خسروان آن لؤلؤ لا لا ستم * در قعر بحر بيكران آن گوهر يكتاستم

( 1 ) - ديوان نور على شاه : 102 - 103