فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٦

اعمال قبيحه صوفيان

چشمش ار افتد به‌يار دلفريب * در وصالش حيله‌ها جويد عجيب

در جمالش گه نظاره مىكند * گاه بهرش استخاره مىكند

صورتش منكَر ولى سيرت ببين * خوش خط وخال است مار نازنين

املس وصافى وبرّاق است ليك * مىزند گر فرصتش دادى تونيك

غافل از حق ذاهل « 1 » از دين بىخرد * بر در هر ظالمى رو آورد

پوس تختش گر بيفتد پيش در * تنگ سازد راه را بر رهگذر

اين نجاست كى شود از راه دور * تا نگيرد زر از آن خواجه به‌زور

پيره‌زن حلوا اگر سازد درون * بر درش ناگه قيامٌ ينظرون « 2 »

تا نگيرد چون رود زان دربدر * ورنه بوقش مىكند صد گوش كر

( 1 ) - / خارج ( 2 ) - / يعنى : اگر پيرزنى در داخل خانه حلوائى درست كند ناگهان قلندران به نظاره بر درِ خانه مىايستند