فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٤

اسقاط تكليف بعد از وصول سالك

چاروق و پا تا به لايق مرتور است * آفتابى را چنينها كى رواست

شير آن نوشد كه در نشو ونماست * چاروق آن پوشد كه او محتاج پاست

دست‌وپا در حق ما آسايش است * در حق پاكى حق آلايش است

گر نبندى زين سخن تو حلق را * آتشى آيد بسوزد خلق را

بىادب گفتن سخن در كار حق * دل بميراند سيه گردد ورق

لم يلد لم يولد او را لايق است * والد ومولود او را خالق است

گفت اى موسى دهانم دوختى * وز پشيمانى تو جانم سوختى

جامه را بدريد وآهى كرد وتفت * سر نهاد اندر بيابان وبرفت

وحى آمد سوى موسى از خدا * بندهء ما را ز ما كردى جدا

تو براى وصل كردن آمدى * نى براى فصل كردن آمدى