فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٣

اسقاط تكليف بعد از وصول سالك

رسيدبه‌ايشان آنچه رسيد ، چنان كه مكرّر شنيده خواهى بود ، وتوبهء ايشان قبول نشد ، تا آن‌كه جمع كثيرى از يكديگر را كشتند ، چنان كه مىگويد :

ديد موسى يك شبانى را به‌راه * كو همى گفت اى كريم واى إله

تو كجايى تا شوم من چاكرت * چارقت دوزم ز نم شانه سرت

جامه‌ات دوزم شپشهايت كشم * شير پيشت آورم اى محتَشَم

دستكت بوسم بمالم پايكت * وقت خواب آيد بروبم جايكت

اى فداى تو همه بزهاىمن * وى به‌يادت هى هى وهيهاى من

زين نمط بيهوده مىگفت آن شبان * گفت موسى با كيستى اى فلان

گفت با آنكس كه ما را آفريد * وين زمين وچرخ ازو آمد پديد

گفت موسى هاى خيره سر شدى * خود مسلمان ناشده كافر شدى

وين چه ژاژ است و چه كفر است وفِجار * پنبه‌اى اندر دهان خود فشار