بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٤
5 پاره‌اى از سخنان حكمت آميز على « ع »
چقدر مشكل است براى كسى كه خواسته‌هاى بى جا او را اسير كرده پرهيزكار باشد هر كه بر چيزى دست يافت خودرأى مىشود .
دو خورنده هستند كه سير نمى شوند : خواهان دانش و خواهان دنيا .
بازرگان ، گناهكار است و گناهكار در آتش است ، مگر كسى كه درست بگيرد و درست بدهد .
در بارهء گرد آورندهء ثروت مى گويد : شايد آن را از راه نادرست گرد آورده و حق آن را ادا نكرده است .
فقر ، مرگ بزرگ است .
تنگدستى ، زيرك را گنگ مى گرداند و فقير در شهر خود غريب است .
تنگدستى در وطن ، غربت است .
هيچ شهرى از شهر ديگر براى تو سزاوارتر نيست ، بهترين شهرها شهرى است كه تو را به دوش گيرد
.
اگر تنگدستى براى من به صورت انسانى مجسم شود او را خواهم كشت .
( 1 ) - يعنى تمام شهرها صلاحيت دارند براى انسان محل سكونت باشند . بهترين شهرها شهرى است كه تو را در خود جاى دهد و عزيز گرداند .