بخشى از زيبايى هاى نهج البلاغه ( فارسى ) — الصفحة ٣١١

5 پاره‌اى از سخنان حكمت آميز على « ع »

مانند نادان بى تجربه ، فراموش مىكند .

به هنگام آسايش ناسپاسى مكن و در گرفتارى نااميد مباش .

تكبر در برابر افراد خودبين ، عين تواضع است .

هر كه در جستجوى چيزى باشد به تمام آن يا بعض آن مى رسد .

كسى كه زبانش را حكمران خود گرداند نزد خويش خوار است .

زبان خردمند پشت قلبش ، و قلب نادان پشت زبانش مىباشد .

هر كارى انجام داده‌اى مانند كسى باش كه كارى نكرده است .

در خاموشى از حكمت خيرى نيست ، چنان كه در سخن از روى جهل ، خيرى نمى باشد .

آدمى زير زبان خويش پنهان است .

زبان خود را از سخن گفتن بازدار ، زيرا جبران كردن چيزى كه در اثر خاموشى از دستت رفته ، آسان تر است از دريافت چيزى كه به سبب گفتارت از تو فوت شده است .

از آنچه وجود ندارد مپرس ، زيرا در آنچه وجود دارد براى تو كارى هست .

وفا با نيرنگ بازان نزد خدا نيرنگ است .

اگر كارها مشتبه شد پايان آن با آغازش مقايسه مىشود .

كسى كه انديشه كند درست يافته يا نزديك است درست بيابد ، و كسى كه شتاب نمايد خطا كرده يا نزديك است خطا نمايد .

چه بسيار است عبرتها و كم است پند گرفتن